SZUKAJ NA WWW.GRZYBY-PK.PL

Grzyby Puszczy Knyszyńskiej i okolic.
Amanita citrina Pers., Tent. disp. meth. fung. (Lipsiae): 70 (1797)
muchomor cytrynowy (Domański S. 1955)
SYSTEMATYKA:
Fungi » Basidiomycota (podstawczaki) » Agaricomycotina » Agaricomycetes (pieczarniaki) » Agaricomycetidae » Agaricales (pieczarkowce) » Amanitaceae (muchomorowate) » Amanita (muchomor)

SYNONIMY:
Index Fyngorum
MycoBank

INNE POLSKIE NAZWY:
muchomor płowy (Błoński 1889); muchomor sromotnikowy odm. cytrynowa (Chełchowski 1898); muchomor żółty (Radwańska-Paryska & Paryski 1973);
Cechy makroskopowe
Kapelusz: barwy jasnożółtej, cytrynowej (UWAGA ! - w polskich lasach wystepuje odmiana albinistyczna o zupełnie białych barwach), średnicą dorasta do 8 cm; kształtu od półkolistego do rozpostartego; skórka pokryta nieregularnie porozrzucanymi dość dużymi łatkami, o barwie od jasnożółtej do brązowej w starszym wieku; łatki nie zawsze obecne, mogą być spłukane przez deszcz lub w okresach bardziej suchych zminimalizowane do małych przylegających łuseczek (patrz zdjęcia 9 i 10); powierzchnia sucha lub lekko lepka w zależności od warunków atmosferycznych; brzeg kapelusza z reguły nie prążkowany, a jeśli już, to tylko minimalnie i tylko u starszych owocników.

Blaszki: od barwy białej do bladożółtej, wolne i miękkie

Trzon: zabarwiony podobnie jak reszta owocnika, na powierzchni zazwyczaj z wyraźnie widocznym zygzakowatym wzorkiem (fot. 2), zakończony masywna bulwką.

Pierścień: duży biały lub lekko żółtawy (fot. 4), nie prążkowany.

Pochwa: w zasadzie mniezauważalna, ściśle przyrośnięta do bulwki, jedynie w górnej części bulwki widoczna w postaci oddzielających się od pochwy płatów(fot. 5 i 8).

Miąższ: biały i niezmienny, w kapeluszu kruchy, w trzonie łykowaty a w samej bulwie gąbczasty; zapachem przypomina surowe ziemniaki.
Cechy mikroskopowe
Wysyp biały.
Zarodniki kuliste, gładkie 7-10 µm.
Gatunki podobne
Nieco podobny jest muchomor narcyzowy (Amanita gemmata). Ten jednak różni się od omawianego, brakiem tak masywnej bulwki, innym układem łatek na kapeluszu bądź też ich całkowitym brakiem oraz przyjemnym zapachem (niektóre owocniki mogą być bezwonne).
Występowanie
Rośnie pospolicie, w różnego typu lasach jak i też poza nimi. Najbardziej jednak sobie upodobał siedliska z przewagą drzew iglastych. Wyrasta od lata do jesieni. Nie boi się okresów bardziej suchych.
Wartość
Niejadalny a nawet lekko toksyczny, zawiera bufoteninę która rozkłada się częściowo podczas gotowania.
Uwagi
Gatunek ujęty w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.

Kilka fotek zrobionych w różnym czasie oraz różnych siedliskach.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
01. 02. 03. 04.
05. 06. 07. 08.
Amanita citrina var. alba.
2012.09.30

Stanowisko ujęte w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
09. 10. 11. 12.
Opracował: Mirosław Gryc
Udzielam zgody na nieodpłatne wykorzystywanie zamieszczonych w atlasie zdjęć jedynie do celów niekomercyjnych.
Zdjęcia muszą być zamieszczone w całości, bez przeróbek (retuszu, kadrowania) wraz z podanym źródłem pochodzenia (link do strony ze zdjęciem mile widziany).
Dopuszczam jedynie zmianę rozmiaru w celu dostosowania ich do wymogów strony na której mają być zamieszczone.
W przypadku chęci wykorzystania zdjęć w inny sposób proszę o KONTAKT

DATA OSTATNIEJ MODYFIKACJI STRONY: 14.12.2019

LICZBA ODWIEDZIN STRONY: 388

DATA UTWORZENIA STRONY: 29.09.2011