SZUKAJ NA WWW.GRZYBY-PK.PL

Grzyby Puszczy Knyszyńskiej i okolic.
Amanitaceae - muchomorowate

Amanita
Amanita - muchomor (Berdau 1876 - wzorując się na nazwie rosyjskiej, polska nazwa powinna brzmieć "muchomorka")
Inne polskie nazwy: bedłka (Kluk, Jundziłł 1830); muchar (Błoński 1888); mglejarka (Błoński 1889); podsadka (Zaleski 1984); muchomór (Orłoś 1952);
Gromada: Basidiomycota - grzyby podstawkowe
Klasa: Agaricomycetes
- pieczarniaki
Rząd: Agaricales - pieczarkowce
Rodzina: Amanitaceae - muchomorowate
Rodzaj: Amanita - muchomor


W Europie stwierdzono do tej pory występowanie kilkudziesięciu gatunków z tego rodzaju. W Polsce ponad dwadzieścia.

Muchomory (Amanita) należą do grzybów mikoryzowych, jednak bez przywiązania (preferencji) do danego gatunku drzewa. W praktyce oznacza to tyle, że określenie partnera mikoryzowego wcale nam nie pomoże w identyfikacji grzyba. Wśród nich znajduja sie gatunki śmiertelnie trujące a tym samym bardzo niebezpieczne dla ludzkiego życia, jak też gatunki jadalne o bogatych walorach smakowych. Poniżej ogólna charakterystyka tego rodzaju oraz wskazówki na co zwrócić szczególna uwagę aby bezbłędnie rozpoznać gatunek. Nie łudźmy sie jednak, że będziemy w stanie po cechach makro rozpoznać je wszystkie. Wiele gatunków wymaga mikroskopowania.

Charakterystyczne dane siedliskowe:

siedlisko
lasy, obrzeża lasów, inne zadrzewienia.
substrat
wszystkie są gatunkami mikoryzowymi jednak bez szczególnych preferencji w wyborze partnera, rosną na ziemi zawsze w pobliżu drzew.
Charakterystyczne cechy owocnika:

owocniki
duże lub średnie, średnio mięsiste
barwa owocnika
bardzo zróżnicowana, biała, szara, żółta, brązowa, czerwona, zielona oraz wszelkie odcienie tych barw.
powierzchnia kapelusza
zazwyczaj sucha, czasem lekko lepka; naga lub z łatkami
blaszki
wolne, dość gęste, cienkie; barwy przeważnie białej.
wysyp
biały
pochwa
szczątkowa, workowata
pierścień
nie zawsze obecny (sekcja Vaginatae)
zarodniki
okrągławe do owalnych, czasem prawie cylindryczne; gładkie, amyloidalne lub nie amyloidalne.
Cechy niezbędne do identyfikacji:

podstawa
przeważnie zawsze wyraźnie poszerzona ale w jakim stopniu (bulwka okrągła, podłużna)
przebarwienia
dotyczy szczególnie miąższu u m. czerwieniejącego.
pierścień
jego obecność, barwa oraz prążkowanie lub jego brak.
pochwa
jej obecność, kształt oraz barwa, pełna czy szczątkowa.
kapelusz
obecność, rozłożenie oraz barwa łatek; prążkowanie brzegu kapelusza.
zapach
dotyczy tylko kilku gatunków, u których jest charakterystyczny, ale jego określenie w tych przypadkach, może być ważną cechą diagnostyczną.

Amanita battarrae
muchomor oliwkowy

Amanita citrina
muchomor cytrynowy

Amanita excelsa
muchomor twardawy

Amanita fulva
muchomor rdzawobrązowy

Amanita gemmata
muchomor narcyzowy

Amanita muscaria
muchomor czerwony

Amanita muscaria var. formosa
muchomor czerwony forma ...

Amanita pantherina
muchomor plamisty

Amanita phalloides
muchomor zielonawy

Amanita porphyria
muchomor porfirowy

Amanita regalis
muchomor królewski

Amanita rubescens
muchomor czerwieniejący

Amanita vaginata
muchomor mglejarka

Amanita virosa
muchomor jadowity


Amanitaceae
Amanita
LITERATURA:
(1). Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda: Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1985
Opracował: Mirosław Gryc
Udzielam zgody na nieodpłatne wykorzystywanie zamieszczonych w atlasie zdjęć jedynie do celów niekomercyjnych.
Zdjęcia muszą być zamieszczone w całości, bez przeróbek (retuszu, kadrowania) wraz z podanym źródłem pochodzenia (link do strony ze zdjęciem mile widziany).
Dopuszczam jedynie zmianę rozmiaru w celu dostosowania ich do wymogów strony na której mają być zamieszczone.
W przypadku chęci wykorzystania zdjęć w inny sposób proszę o


DATA OSTATNIEJ MODYFIKACJI STRONY: 05.09.2019