Grzyby Puszczy Knyszyńskiej i okolic.
Amanita virosa (Fr.) Bertill., Essai Crypt. Exot. (Paris) 3: 497 (1866)
muchomor jadowity (Gumińska & Wojewoda 1968)
Fungi » Basidiomycota » Agaricomycotina » Agaricomycetes » Agaricomycetidae » Agaricales » Amanitaceae » Amanita
Cechy makroskopowe
Kapelusz: barwy białej ale lekko kremowej, średnicą dorastający do 7 cm, w skrajnych przypadkach nawet do 10 cm: powierzchnia, w czasie wilgotnej pogody silnie śluzowaty, podczas dłuższych okresów suchych jedwabista; kszatłtu owalnego, następnie stożkowato-dzwonkowatego lub półkolistego, wypukłego aż do rozpostartego; brzeg ostry, często ze zwisającymi resztkami osłony.
Blaszki: szerokie, wolne, białe z kremowym odcieniem.
Trzon: barwy białej, cylindryczny, na powierzchni z dużymi łuskami oraz pozostałościami po osłonie; podstawa zgrubiała, otoczona błoniastą pochwą u góry odstającą.
Pierścień: błoniasty, biały, z wiekiem żółknący, nietrwały.
Miąższ biały i kruchy.
Pod działaniem KOH, natychmiast przebarwia się na cytrynowożółto.
Cechy mikroskopowe
Wysyp biały.
Zarodniki szerokoelipsoidalne do kulistych, gładkie, przeświecające, amyloidalne, 8-11 x 7-10 µm. [1]
Gatunki podobne
Podobny do albinistycznej formy muchomora zielonawego (sromotnikowego) - Amanita phalloides
Występowanie
Wyrasta od lata do jesieni, pojedyńczo lub w grupach po kilka owocników, przeważnie w lasach iglastych i mieszanych, rzadziej w liściastych.
Wartość
Śmiertelnie trujący, podobnie jak muchomor zielonawy(sromotnikowy) - Amanita phalloides. Zawiera te same toksyny, silnie działające na ludzki organizm.
Owocniki znalezione na terenie Puszczy Knyszyńkiej, okolice Czołnowa.

Stanowisko ujęte w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.

-----------------------------------------------------------------------------------

KONTAKT: E-MAIL

DATA OSTATNIEJ MODYFIKACJI: 10.01.2024

LICZBA ODWIEDZIN STRONY: 1430

DATA UTWORZENIA STRONY: 01.04.2011