Leccinum carpini (R. Schulz) M.M. Moser ex D.A. Reid

Cechy makroskopowe

Kapelusz początkowo półkolisty, z wiekiem coraz bardziej poduszkowaty, bardzo rzadko płasko rospostarty, średnicy do 12 cm, barwy ochrowej, żółtozielonkawej, szaro lub brązowooliwkowej; w czasie słonecznej i suchej pogody może przybierać barwę całkowicie brązową lub czarną a jego skórka peka na nieregularne, drobne poletka.
Rurki: długości do 3 cm, początkowo białawe, następnie od szarych do olikowoszarych, uszkodzone przebarwiają sie początkowo na fioletowoszara a nastepnie na czarno.
Pory: drobne, poczatkowo białawe, następnie szarawe lub szarożółte, uciśnięte szarzeją a nastepnie czernieją.
Trzon: twardy i wysmukły, barwy białawej lub żółtawej, pokryty drobnymi kosmkami o barwie ciemnobrązowej lub czarniawej.
Miąższ białawy, po przekrojeniu początkowo różowieje a nastepnie przybiera barwę szarofioletową, aż w stadium końcowym czernieje (po kilku minutach); praktycznie bez smaku i zapachu; w trzonie twardy a w starszym wieku łykowaty; w kapeluszu początkowo jędrny, lecz dość szybko w miarę dojrzewania staje sie miękki i gąbczasty.

Cechy mikroskopowe

Zarodniki wrzecionowato-eliptyczne, gładkie, brązowożółte, o wymiarach 10-24 x 4-7 µm.
Wysyp tytoniowobrązowawy.

Występowanie

Gatunek dość pospolity, wyrastający od lata do jesieni, w lasach dębowo-grabowych i lipowo-grabowych, preferuje miejsca wilgotne i cieniste.

Gatunki podobne

Wartość