Lepista nebularis (Batsch) Harmaja
gąsówka mglista
INNE POLSKIE NAZWY: gąsówka mglista (Gumińska & Wojewoda 1983); bedłka dymowa(Jundziłł 1830); bedłka mgłowa (Błoński 1890); lejkówka (bedłka) mglista (Chełchowski 1898);
Cechy makroskopowe
Kapelusz: dorasta do średnicy 15 cm a nawet wiekszej, zazwyczaj jednak spotykamy w granicach 8-12 cm, barwy stalowoszarej, zazwyczaj z nieco ciemniejszym centrum, rzadziej o odcieniu brunatnym; powierzchnia gładka i matowa.
Blaszki: barwy białawej, wąskie, gęsto ustawione, do trzonu przyrośnięte ale również mogą być zbiegające.
lusza (białawej), lub do niego zbliżonej, o podobnym odcieniu, gruby i masywny, u podstawy przeważnie rozszerzony; powierzchnia z delikatnymi wzdłużnymi włókienkami.
Miąższ: białawy, barwy niezmiennej, o smaku łagodnym i niezbyt przyjemnym zapachu, szczególnie uwydatniającym się podczas gotowania.
Cechy mikroskopowe
Wysyp zarodników kremowy
Zarodniki elipsoidalne, gładkie, o wymiarach 6-7 x 3 µm.
Występowanie
Pospolicie wyrastający od końca lata aż do późnej jesieni, w różnego typu lasach i zaroślach, przeważnie grupowo.
Gatunki podobne
Owocniki duże, masywne i charakterystyczne, trudne do pomylenia z innymi gatunkami.Wartość
Jadalna ale raczej bardzo rzadko zbierana ze względu na niezbyt miły zapach podczas obróbki termicznej. Do spożycia nadają się owocniki tylko młodsze.U osób bardziej wrażliwych, może wywołać dolegliwości żołądkowe.
Galeria zdjęć
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.
