Lycoperdon pyriforme Schaeff.
purchawka gruszkowata
Morganella pyriformis (Schaeff.) Kreisel & D. Krüger, Mycotaxon 86: 175 (2003)
Lycoperdon pyriforme Willd., Florae Berolinensis Prodromus: 411 (1787)
Lycoperdon pyriforme var. tessellatum Pers., Synopsis methodica fungorum: 149 (1801)
Lycoperdon pyriforme Vent., Hist. champ. France: index, t. 32 (1812)
Scleroderma bresadolae Schulzer, Hedwigia 23: 163 (1884)
Cechy makroskopowe
Owocniki: 2-7 cm wysokości i do 3 cm średnicy; zazwyczaj wyrastające w grupach, u podstawy połączone grubymi sznurami grzybni wnikającej w podłoże (drewno), odwrotnie gruszkowate do maczugowatych.
Egzoperydium: za młodu białe, poprzez białoochrowe do szaroorzechowego lub szaroochrowego, na szczycie nieco zbrązowiałe, jakby omączone, szorstkie, delikatnie brodawkowate, z niskimi kolcami na szczycie, długo utrzymującymi się.
Endoperydium: białokremowe do jasnobrązowawego, za młodu z odcieniem miedzi, u starszych okazów jasnobrązowe, początkowo kruche, następnie matowe, papierowe, ze wzgórkiem na szczycie gdzie tworzy sie koliste ujście zarodników.
Podglebie: drobnokomorowate, początkowo białe, następnie szarobrązowe.
Gleba: początkowo podobnie zabarwiona jak podglebie, następnie oliwkowobrązowa, stopniowo przechodząca w wyraźną wydłużoną kolumellę.
Cechy mikroskopowe
Zarodniki w masie brązowe, kształtu kulistego, o średnicy 3-4 µm, gładkie, jasnożółtobrązowe, z silnie łamiącą światło kroplą oleju, często z krótką sterygmą (do 2 µm).
Włośnia brązowawa, elastyczna, o ścianach do 1 µm grubości, rozgałęziona, bez sept i bez jamek.
Występowanie
Występuje pospolicie, na rozkładającym się drewnie różnych drzew, przeważnie liściastych.
Gatunki podobne
Wartość
Jadalne tylko owocniki bardzo młode, w Polsce nie ma tradycji jej zbierania.Galeria zdjęć
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.
