Panellus stipticus (Bull.) P. Karst.

Cechy makroskopowe

Owocnik: niezbyt duży, rozpietością sięgający zazwyczaj do 3 cm, kształtu za młodu muszlowatego a następnie nieregularnych płatów; brzeg za młodu wyraźnie pdwiniety, w starszym wieku zazwyczaj ostry, pofalowany o nierównej krawędzi ale zazwyczaj zawsze pozostaje lekko podwinięty do dołu, nawet u bardzo starych owocników; powierzchnia kapelusza jedynie za młodu gładka, szybko staje się mączysto-łuseczkowata, zazwyczaj delikatnie strefowana; resztki łuseczek utrzymują się na powierzchni nawet na owocnikach przezimowanych (fot. 08-14).
Blaszki: barwy rdzawożółtej, cynamonowobrązowej, gęste i wąskie, połączone żyłkami.
Trzon: zawsze ekscentryczny i bardzo krótki, zazwyczaj nie przekracza 1 cm; górna część znacznie szersza od podstawy i zdecydowanie spłaszczona; powierzchnia tylko w bardzo młodym wieku gładka, szybko staje się ziarenkowato-łuszeczkowata, sprawiając wrażenie oprószonej.
Miąższ: twardawy i skórzasty, barwy ochrowożółtawej; smak gorzki lub piekący; zapach trudny do określenia, słaby.

Cechy mikroskopowe

Wysyp zarodników biały.
Zarodniki 2-3 x 1-1.5 µm, gładkie, bezbarwne, jajowate.

Występowanie

Gatunek pospolity.
Wyrasta przez cały rok, zazwyczaj w duży skupiskach, na drewnie drzew liściastych (szczególnie dąb).

Gatunki podobne

Wartość