SZUKAJ NA WWW.GRZYBY-PK.PL

Grzyby Puszczy Knyszyńskiej i okolic.
Amanita fulva Fr., Observ. mycol. (Havniae) 1: 2 (1815)
muchomor rdzawobrązowy (Wojewoda 1992)
SYSTEMATYKA:
Fungi » Basidiomycota (podstawczaki) » Agaricomycotina » Agaricomycetes (pieczarniaki) » Agaricomycetidae » Agaricales (pieczarkowce) » Amanitaceae (muchomorowate) » Amanita (muchomor)

SYNONIMY:
Agaricus fulvus Schaeff., Fung. bavar. palat. nasc. (Ratisbonae) 4: 41 (1774)
Amanita fulva f. alba (Courtec.) Contu, Docums Mycol. 17(no. 65): 62 (1986)
Amanita fulva Fr., Observ. mycol. (Havniae) 1: 2 (1815) f. fulva
Amanita vaginata var. fulva (Fr.) Gillet, Hyménomycetes (Alençon): 51 (1874) [1878]
Amanitopsis fulva (Fr.) W.G. Sm., (1908)
Amanitopsis fulva f. alba Courtec., Miscell. Mycologica, Cercle de Mycologie de Mons 14: 8 (1986)
Amanitopsis fulva (Fr.) W.G. Sm., (1908) f. fulva
Amanitopsis vaginata var. fulva (Fr.) Sacc., Syll. fung. (Abellini) 5: 21 (1887)
Vaginata fulva (Fr.) A.H. Sm., Mushrooms in their natural habitats: 396 (1949)

INNE POLSKIE NAZWY:
muchomor brunatny; bedłka, muchar pochwiasty (Błoński 1888); mglejarka popielata forma płowa (Błoński 1896); bedłka mlejarka odmiana żółta (Chełchowski 1898); muchomor mglejarka (Borowska & Skirgiełło in Garnweidner 1993)
Cechy makroskopowe
Kapelusz: barwy od pomarańczowobrązowej do brązowej; kształtu od dzwonkowatego do wypukłego, przeważnie z centralnym uwypukleniem (garbkiem); skórka w dotyku zazwyczaj lepka, czasem z resztkami osłony całkowitej, ale raczej rzadko; brzeg kapelusza silnie prążkowany (cecha widoczna już nawet w młodym wieku - fot. 01 i 02).

Blaszki: białe i wolne, nieregularnie, lekko ząbkowane (fot. 03).

Trzon: długi, cylindryczny, na powierzchni z delikatnymi łuseczkami: podstawa rzadko kiedy poważniej rozszerzona, w zasadzie bulwki brak.

Pierścień: brak!

Pochwa:, podobnie jak u wszystkich muchomorów z tej sekcji, duża i błoniasta (fot. 04).

Miąższ: biały, niezmienny, kruchy, w zasadzie bez zapachu.
Cechy mikroskopowe
Wysyp biały.
Zarodniki kuliste, gładkie, 8-12 µm.
Gatunki podobne
Muchomor żółtawy (Amanita crocea).
Występowanie
Wyrasta od czerwca aż do późnej jesieni w różnego typu lasach, również w okresach bardziej suchych.

Jest to jeden z bardziej pospolitych gatunków muchomora, również na terenie Puszczy Knyszyńskiej.
Jako ciekawostkę podam , że jeszcze do nie tak dawna, wszystkie tego typu muchomory były zaliczane do rodzaju muchomor mglejarka (Amanita vaginata) jako jego formy. Teraz uznano je za odrębne gatunki. Wszystkie posiadają dużą pochwę, od czego wywodzi się ich łacińska nazwa sekcji Vaginate. Podstawową różnicą jest barwa kapelusza.
Na terenie Polski północno-wschodniej nie ma tradycji jego zbierania.
Przydatność do spożycia
Jadalny, ponoć bardziej popularny pod tym względem w Polsce centralnej.
Uwagi
Gatunek ujęty w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.

01. 02. 03. 04.
Opracował: Mirosław Gryc
Udzielam zgody na nieodpłatne wykorzystywanie zamieszczonych w atlasie zdjęć jedynie do celów niekomercyjnych.
Zdjęcia muszą być zamieszczone w całości, bez przeróbek (retuszu, kadrowania) wraz z podanym źródłem pochodzenia (link do strony ze zdjęciem mile widziany).
Dopuszczam jedynie zmianę rozmiaru w celu dostosowania ich do wymogów strony na której mają być zamieszczone.
W przypadku chęci wykorzystania zdjęć w inny sposób proszę o KONTAKT

DATA OSTATNIEJ MODYFIKACJI STRONY: 14.12.2019

LICZBA ODWIEDZIN STRONY: 447

DATA UTWORZENIA STRONY: 27.09.2011