Grzyby Puszczy Knyszyńskiej i okolic.
Lactarius vellereus (Fr.) Fr., Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 340 (1838) [1836-1838]
mleczaj chrząstka (Błoński 1889)
SYSTEMATYKA:
Fungi » Basidiomycota » Agaricomycotina » Agaricomycetes » Incertae sedis » Russulales » Russulaceae » Lactarius

SYNONIMY:
Agaricus vellereus Fr., Systema Mycologicum 1: 76 (1821)
Lactarius vellereus var. vellereus , Epicrisis Systematis Mycologici: 340 (1838)
Galorrheus vellereus (Fr.) P. Kumm., Der Führer in die Pilzkunde: 125 (1871)
Lactifluus vellereus (Fr.) Kuntze, Revisio generum plantarum 3: 857 (1891)

INNE POLSKIE NAZWY:
chrząszcz; chrząstka; gniewosz; hrózd (Berdau 1876);
Cechy makroskopowe
Owocnik: jeden z największych spośród tego rodzaju.

Kapelusz: średnicy nawet do 30 cm, barwy białej lub białawej, zazwyczaj wklęsły; powierzchnia sucha i matowa, dość często zanieczyszczona, ponieważ zazwyczaj rozwija się jeszcze przed wyjściem na powierzchnię ściółki, tym samym unosi jej część na kapeluszu; brzeg dość długo pozostaje podwinięty.

Blaszki: za młodu białe, z wiekiem coraz bardziej żółtawe, luźno ustawione, delikatnie zbiegające na trzon.

Trzon: biały i krótki, za młodu biało oprószony, w wieku starszym gładki, miejscami ochrowo poplamiony.

Miąższ: barwy białej, o słabym nieokreślonym zapachu.

Mleczko: obfite, białe, o ostrym, piekącym smaku.
Cechy mikroskopowe
Wysyp barwy białej.
Zarodniki szerokoelipsoidalne, pokryte brodaweczkami połączonymi delikatnymi listeweczkami, o wymiarach 7.5-9.5 x 6.5-8.5 µm.
Gatunki podobne
Najbardziej podobny do niego i mogący w terenie, sprawić trudności z odróżnieniem jest mleczaj piekący (Lactarius bertillonii). Ten jednak wyrasta zdecydowanie wcześniej, posiada przyjemny, delikatny, słodki zapach, miąższ po wpływem roztworu KOH przebarwia się od koloru żółtego do czerwonopomarańczowego.

Innym podobnym mleczajem o białym zabarwieniu jest mleczaj biel (Lactarius piperatus), również przeważnie wyrasta nieco wcześniej i ma zdecydowanie bardziej cienkie i gęściej ustawione blaszki.
Występowanie
Gatunek pospolicie wyrastający od lata do późnej jesieni, w lasach różnego typu.
Wartość
W Polsce uznawany za niejadalny, jednak w innych krajach, pozyskiwany i po poddaniu odpowiedniej obróbce konsumowany.
Puszcza Knyszyńska, okolice Czołnowa.
Niżej przedstawiam owocniki z kilku różnych stanowisk.

Stanowisko ujęte w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
01. 02. 03. 04.
05. 06. 07. 08.
09. 10. 11. 12.
Opracował: Mirosław Gryc
Udzielam zgody na nieodpłatne wykorzystywanie zamieszczonych w atlasie zdjęć jedynie do celów niekomercyjnych.
Zdjęcia muszą być zamieszczone w całości, bez przeróbek (retuszu, kadrowania) wraz z podanym źródłem pochodzenia (link do strony ze zdjęciem mile widziany).
Dopuszczam jedynie zmianę rozmiaru w celu dostosowania ich do wymogów strony na której mają być zamieszczone.
W przypadku chęci wykorzystania zdjęć w inny sposób proszę o KONTAKT

DATA OSTATNIEJ MODYFIKACJI STRONY: 13.01.2022

LICZBA ODWIEDZIN STRONY: 593

DATA UTWORZENIA STRONY: 20.03.2012