SZUKAJ NA WWW.GRZYBY-PK.PL

Grzyby Puszczy Knyszyńskiej i okolic.
Phellinus conchatus (Pers.) Quél., Enchir. fung. (Paris): 173 (1886)
czyreń muszlowy (Domański 1967)
SYSTEMATYKA
Fungi » Basidiomycota » Agaricomycotina » Agaricomycetes » Incertae sedis » Hymenochaetales » Hymenochaetaceae » Phellinus

SYNONIMY:
Index Fungorum

INNE POLSKIE NAZWY:
huba muszlowa (Orłoś 1952); czyreń muszlowaty (Teodorowicz 1936);
Cechy makroskopowe
Gatunek wytwarzający owocniki o różnym kształcie, od całkowicie rozpostartych ( rosnące na dolnych partiach konarów), do rozpostarto-konsolowatych (z reguły na mniej lub bardziej pionowych powierzchniach) oraz bardzo rzadko siedzące. Pojedyncze owocniki bardzo często zrastają się z sobą i w ten sposób często pokrywają znaczne powierzchnie (do 40 cm).

Grubość owocnika zazwyczaj nie przekracza 1 cm, rzadko dochodzi do 1,5 cm, natomiast odstające brzegi owocnikia osiągają rozpiętością 5 - 10 cm i przybieraja kształt muszli, bocznie przyrośniętej do substratu.
Górna powierzchnia owocnika (wierzch odstających muszli), zróżnicowana, strefowana. Strefa starsza, barwy ciemnobrązowej do prawie czarnej, przeważnie prawie w całości bywa porośnięta mchami, po czym można przypuszczać, że ich przyrost następuje bardzo powoli. Strefa świeżego przyrostu (brzeg owocnika) barwy znacznie jaśniejszej brązowawej.

Hymenofor rdzawobrązowy, czerwonawobrązowy, z wiekiem szarobrązowy składający się maksymalnie z 10 warst bardzo krótkich rurek (0.5-2.0 mm).

Pory, bardzo drobne (4-5 na milimetr), okrągłe.

Miąższ barwy czerwonobrązowej lub rdzawobrązowej, z cienką, ciemną strefą pod krustą.
Cechy mikroskopowe
Gatunki podobne
Biorąc pod uwagę przywiązanie tego czyrenia (Phellinus) do wierzbowego substratu oraz charakter owocników, w większości przypadków jego identyfikacja nie powinna sprawiać najmniejszych problemów.
Watpliwości mogą pojawić się gdy mamy do czynienia z owocnikami całkowicie rozpostarymi na niezidentyfikowanym substracie. W takich przypadkach istnieje możliwość pomyłki go z czyreniem rozpostartym (Phellinus punctatus) i jemu podobnych.
Innym gatunkiem, nieco podobnym jest czyrenica porzeczkowa (Phylloporia ribis) wyrastająca na innym substracie.
Występowanie
Występuje na żywych, martwych oraz powalonych drzewach liściastych, najczęściej wierzbach. Niezbyt częsty a nawet uznawany za rzadki.
Gatunek wieloletni a więc można go spotkać przez cały rok.
Oprócz głównego substartu jakim jest wierzba (Salix), źródła wymieniają jeszcze grab (Carpinus), bez czarny (Sambucus nigra), wiąz (Ulmus sp.) oraz lilaki (Syringa sp.).

Na Podlasiu, czyli w rejonach przeze mnie odwiedzanych gatunek czyrenia dość częsty. Z łatwością można go spotkać wszędzie tam gdzie występuje martwy substrat wierzbowy. Można go również spotkać na drzewach jeszcze zywych ale na ich już martwych częściach. Spotykam go zarówno na terenach otwartych jak i też na terenie większych kompleksów leśnych.
Wartość
Niejadalny.
Zdjęcia robione w dwóch terminach: 2012.06.25 oraz 2013.07.02.
Skraj lasu graniczący z łąką, w pobliżu miejsca zwanego Pólko (gm. Supraśl, woj. podlaskie).
Złom wierzbowy leżący na ziemi, owocniki wyrastające na jego konarach.

Stanowisko ujęte w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
01. 02. 03.
04. 05.
2013.03.03
Nadrzeczne zadrzewienie w pobliżu Ciasnego (woj. podlaskie, gm. Supraśl), na dwóch obumierających wierzbach.
Stanowisko zgłoszone do Krajowego Rejestru GREJ ID: 230744.

Stanowisko ujęte w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

06. 07.
08. 09. 10. 11.
2013.04.29
Wyrobisko pożwirowe w pobliżu Ogrodniczek (woj. podlaskie, gm. Supraśl).
Na gałęzi martwej, złamanej wierzby, leżącej na zalesionym stoku wyrobiska.

Stanowisko ujęte w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

12. 13. 14. 15.
INNE ZGŁOSZENIA DO KRAJOWEGO REJESTRU GRZYBÓW CHRONIONYCH I ZAGROŻONYCH (GREJ):

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
ID: 230738 z dn. 2013.12.29. (ATPOL: GC-02)
Około 6 km na NE od Supraśla, Puszcza Knyszyńska, pow. białostocki, woj. podlaskie.
Las mieszany (grab, dąb, świerk, inne rzadziej), na dość młodej, zgiętej i obumierającej wierzbie, owocniki w dwóch miejscach.

Stanowisko ujęte w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Opracował: Mirosław Gryc
Udzielam zgody na nieodpłatne wykorzystywanie zamieszczonych w atlasie zdjęć jedynie do celów niekomercyjnych.
Zdjęcia muszą być zamieszczone w całości, bez przeróbek (retuszu, kadrowania) wraz z podanym źródłem pochodzenia (link do strony ze zdjęciem mile widziany).
Dopuszczam jedynie zmianę rozmiaru w celu dostosowania ich do wymogów strony na której mają być zamieszczone.
W przypadku chęci wykorzystania zdjęć w inny sposób proszę o KONTAKT

DATA OSTATNIEJ MODYFIKACJI STRONY: 27.12.2019

LICZBA ODWIEDZIN STRONY: 301

DATA UTWORZENIA STRONY: 20.02.2014