SZUKAJ NA WWW.GRZYBY-PK.PL

Grzyby Puszczy Knyszyńskiej i okolic.
Pleurotus pulmonarius (Fr.) Quél., Mém. Soc. Émul. Montbéliard, Sér. 2 5: 11 (1872)
boczniak łyżkowaty (Narkiewicz 2001)
SYSTEMATYKA
Fungi » Basidiomycota » Agaricomycotina » Agaricomycetes » Agaricomycetidae » Agaricales » Pleurotaceae » Pleurotus

SYNONIMY
Index Fungorum

INNE POLSKIE NAZWY
boczniak płucny;
Cechy makroskopowe
Kapelusz: o rozpiętości do 10 cm, z reguły jednak spotyka się nieco mniejsze, cienki; barwy białej, kremowej, lekko żółtawej, delikatnie szarej; stare owocniki, zejściowe, nabierają barwy żółtej.

Blaszki: o kolorze całego owocnika; zbiegające na krótki trzon.

Trzon: boczny lub ekscentryczny ale również znacznie rzadziej centralny (fot. 5); u podstawy bardziej lub mniej widoczne białe strzępki grzybni.

Miąższ: cienki, o przyjemnym delikatnym zapachu, czasem delikatnie anyżkowy.
Cechy mikroskopowe
Wysyp biały z delikatnym fioletowym odcieniem.
Gatunki podobne
Wśród boczniaków w zasadzie nie występują na liściastym substracie, gatunki mu podobne. Z nieco podobnych można by jedynie wymienić boczniaka białożółtego (Pleurotus dryinus), który występuje zarówno na drewnie liściastym jak też i iglastym, jest znacznie rzadszy i przy odrobinie opatrzenia łatwy do odróżnienia.
Spośród innych gatunków osiągających mniejsze rozmiary, nieco podobne są niektóre z rodzaju bocznianek o białej barwie owocników.
Występowanie
Wyrasta w okresie letnim, w okresach bardziej wilgotnych, zazwyczaj na martwym drewnie drzew liściastych (więcej o występowaniu wspomniałem na początku strony, we wstępie).

Ten gatunek boczniaka, w przeciwieństwie do b. ostrygowatego preferuje wybitnie tereny gęsto zadrzewione, w związku z czym dość często występuje na terenie Puszczy Knyszyńskiej i jej obrzeżach. Uwielbia miejsca i okresy zasobne w wilgoć. Nie jest to jednak regułą, wielokrotnie spotykałem go na pniakach drzew liściastych również na obszarach bardziej suchych i piaszczystych. Warunkiem do jego wzrostu jest zachowanie odpowiedniej wilgoci przez substrat. Do jego rozpowszechnienia, w znacznej mierze przyczyniły się służby leśne, które pozyskując drewno liściaste, pozostawiają w lesie jego gałęzie. Na nich to właśnie najczęściej, znajduje ten gatunek doskonałe miejsce na siedlisko. Szczególnie ulubionym gatunkiem drewna jest topola, ale wystepuje również i na innych. Spotykałem go na wierzbie, dębie oraz brzozie. Bardzo często wyrasta na cienkich gałązkach zawieszonych nad ziemią, podatnych na wysuszenie i z tego powodu bardzo często ulega zasuszeniu. Wystepuje całe lato, aż do nastania okresów chłodniejszych.
Wartość
Dobry gatunek jadalny ale jak na wymagania grzybiarzy, rzadko spotykany w większych ilościach.

Owocniki zdecydowanie mniejsze i delikatniejsze niż u b. ostrygowatego. Często są zamieszkałe przez larwy owadów, ale bez trudu możemy znależć siedliska z całkowicie zdrowymi. Pomimo, że klasyfikowany jako rzadki, nie uważam aby ewentualne zbiory mogły zaszkodzić jego populacji na tym terenie.
W smaku bardzo łagodny, grzybowy i przyjemny. Miąższ delikatny.
Kotleciki w panierce, w jego osobie, ... palce lizać!
Gatunek częsty na całym obszarze PK Puszczy Knyszyńskiej.

Gatunek ujęty w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
01. 02. 03. 04.
05. 06. 07. 08.
09. 10.
Opracował: Mirosław Gryc
Udzielam zgody na nieodpłatne wykorzystywanie zamieszczonych w atlasie zdjęć jedynie do celów niekomercyjnych.
Zdjęcia muszą być zamieszczone w całości, bez przeróbek (retuszu, kadrowania) wraz z podanym źródłem pochodzenia (link do strony ze zdjęciem mile widziany).
Dopuszczam jedynie zmianę rozmiaru w celu dostosowania ich do wymogów strony na której mają być zamieszczone.
W przypadku chęci wykorzystania zdjęć w inny sposób proszę o KONTAKT

DATA OSTATNIEJ MODYFIKACJI STRONY: 28.12.2019

LICZBA ODWIEDZIN STRONY: 449

DATA UTWORZENIA STRONY: 16.09.2011