SZUKAJ NA GRZYBY-PK.PL

Grzyby Puszczy Knyszyńskiej i okolic.
Polyporus arcularius (Batsch) Fr., Syst. mycol. (Lundae) 1: 342 (1821)
= Lentinus arcularius (Batsch) Zmitr., International Journal of Medicinal Mushrooms (Redding) 12(1): 88 (2010)
żagiew włosistobrzega (Kwieciński 1896)
Owocniki na brzozowej gałązce leżącej na ziemi.
Skraj lasu w pobliżu Ogrodniczek.

Stanowisko ujęte w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.
SYSTEMATYKA
Fungi » Basidiomycota » Agaricomycotina » Agaricomycetes » Incertae sedis » Polyporales » Polyporaceae

SYNONIMY
Index Fungorum
Cechy makroskopowe
Kapelusz

Blaszki

Trzon

Miąższ
Cechy mikroskopowe
Gatunki podobne
Innym gatunkiem żagwi o podobnie owłosionej powierzchni kapelusza, jest żagiew orzęsiona (Polyporus ciliatus), ta jednak charakteryzuje się znacznie drobniejszymi porami (5-6 na mm).
Również podobna i występująca w tym samym okresie jest żagiew zimowa (Polyporus brumalis). Pory 2-3 na mm.

Ogólnie rzecz ujmując, odróżnienie od siebie po cechach makro, tych trzech gatunków oraz innych, przeważnie nastręcza sporo trudności. Chociaż przy owocnikach dojrzałych i typowych możemy zaryzykować określenie gatunku porównując wielkości por oraz owłosienie kapelusza:
- Polyporus arcularius: pory o długości 1-2 mm; owłosienie kapelusza najobfitsze.
- Polyporus ciliatus: pory bardzo drobne, 5-6 na mm; owłosienie umiarkowane.
- Polyporus brumalis: 2-3 pory na mm; owłosienie słabe.
I wydawało by się, że nie powinno w tym przypadku być większych problemów. I tak by było gdyby nie występowanie jeszcze innych o wiele rzadzszych a podobnych gatunków, jak chociażby: Polyporus alveolaris, czy też Polyporus melanopus.
Jeśli natomiast trafimy na owocniki nietypowe, a zazwyczaj tak bywa, bo większość gatunków Polyporus charakteryzuje się bardzo dużą zmiennością, to identyfikacja bez porównania cech mikro staje się realnie niemożliwa. Warto jeszcze wspomnieć również o wyłanianiu spośród gatunków żagwi różnych ich form, które z kolei przez inne źródła uznawane sa za odrębne gatunki. Przykładem tego może być Polyporus lepideus, przez jednych uznawany za odrębny gatunek, przez innych zaś za wiosenną formę żagwi orzęsionej (Polyporus ciliatus). Taka sytuacja dodatkowo jeszcze komplikuje identyfikację.
Występowanie
Gatunek niezbyt częsty, wyrastający na drewnie drzew liściastych. Uważa się, że najodpowiedniejszym okresem dla jej występowania jest wiosna, chociaż w zasadzie uzależnione to jest od sprzyjających warunków atmosferycznych.
Dość często na terenie Puszczy Knyszyńskiej występuje również jesienią. W okresie letnim w Polsce północno-wschodniej zazwyczaj dominują suche wyże które skutecznie hamuja rozwój tych, jak i innych grzybów. Z kolei wiosenne okresy zasobne w wilgoć, nastające bezpośrednio po roztopach, z roku na rok stają się coraz krótsze, ze względu na zmieniający się ciągle klimat.
Wartość
Opracował: Mirosław Gryc
Udzielam zgody na nieodpłatne wykorzystywanie zamieszczonych w atlasie zdjęć jedynie do celów niekomercyjnych.
Zdjęcia muszą być zamieszczone w całości, bez przeróbek (retuszu, kadrowania) wraz z podanym źródłem pochodzenia (link do strony ze zdjęciem mile widziany).
Dopuszczam jedynie zmianę rozmiaru w celu dostosowania ich do wymogów strony na której mają być zamieszczone.
W przypadku chęci wykorzystania zdjęć w inny sposób proszę o KONTAKT

DATA OSTATNIEJ MODYFIKACJI STRONY: 28.12.2019

LICZBA ODWIEDZIN STRONY: 706

DATA UTWORZENIA STRONY: 20.02.2016