Agaricus augustus Fr.

Cechy makroskopowe

Kształt : młodych owocników prawie kulisty, zazwyczaj jednak z dobrze widocznym, charakterystycznym spłaszczeniem wierzchu (patrz zdjęcie główne), następnie szeroko wypukły aż do całkowicie rozpostartego; powierzchnia jasnoochrowa, pokryta żółtobrązowymi łuseczkami które zanikają w części centralnej.
Blaszki : za młodu białe, później różowieją, aż z wiekiem nabierają koloru czekoladowobrązowego, wolne i gęste.
Trzon: praktycznie zawsze cylindryczny i długi, pod pierścieniem pokryty białymi włókienkami, z wiekiem ciemniejącymi, nad pierścieniem gładki, wewnątrz przeważnie pusty, z kanałem na prawie całej długości (patrz fot. 01)), u starszych owocników włóknisty.
Pierścień masywny i skórowaty, koloru białego, z wiekiem żółknący.
Miąższ: biały, po krótkim czasie zaczynający żółknąć; o przyjemnym i mocnym zapachu, określanym jako migdałowy lub też anyżkowy.

Cechy mikroskopowe

Zarodniki elipsoidalne o wymiarach (w zależności od źródła): 7-9 x 4,5-6 µm. - 7-10 x 4,5-5,5 µm.
Wysyp czekoladowobrązowy.

Występowanie

Wyrasta pojedynczo lub też w małych grupkach, od lata do jesieni, w lasach iglastych. Preferuje gleby wapienne.
Na obszarze Puszczy Knyszyńskiej spotykamy rzadko, oczywiście w ilościach interesujących grzybiarzy. Pojawia się z reguły w skupiskach po kilka sztuk, jak i pojedynczo. W tym rejonie nie ma tradycji jej zbierania.

Gatunki podobne

Gatunek dość charakterystyczny jednak może być mylony z innymi gatunkami pieczarek (Agaricus).

Wartość

Jadalna, ponoć bardzo smaczna, jednak w okresach ciepłych i suchych, kiedy to najczęściej wyrasta, często jej owocniki bywają zasiedlone przez larwy owadów.