Auricularia mesenterica (Dicks.) Pers.

Cechy makroskopowe

Owocnik: twardo galaretowaty, bokiem przyrośnięty do substratu; kształtu owalnego, przypominający nieco małżowinę uszną, stąd zapewne wywodzi się jego polska nazwa, "uszak".
Wierzch owocnika: pokryty włoskami. Powierzchnia wyraźnie strefowana, o barwie od jasnoszarej do brązowej, czasem z odcieniem żółci.
Spód (hymenofor): pofałdowany, z charakterystycznymi żyłkami pokrywającymi praktycznie całą dolną stronę owocnika, bardziej jednak uwypuklonymi na końcówkach owocnikach, barwy fioletowawej lub granatowej.
Miąższ: żylasty; grubość w bardzo dużej mierze zależy od stopnia wilgotności owocnika, w okresach dużej wilgotności spotykałem owocniki do 1 cm grubości, w okresach suchych jest to zazwyczaj 1-2 mm.

Cechy mikroskopowe

Wysyp biały.
Zarodniki cylindryczne, lekko wygięte, gładkie, bezbarwne, 13-14 x 5-6 µm.

Występowanie

Wyrasta na drewnie, dachówkowato lub też rzędowo. Najczęściej jednak, obie te formy występują jednocześnie. Rozwija się przez cały rok, oczywiście poza okresami mroźnymi, które jednak dobrze znosi i po ich ustaniu kontynuuje swój wzrost. W Puszczy Knyszyńskiej spotkałem go kilka razy na substracie dębowym, ale ponoć występuje również na innych gatunkach liściastego jak: jesion, wierzba, topola. Zazwyczaj zasiedla drewno martwe, znacznie rzadziej żywe. Można go spotkać w lasach, parkach i innych zadrzewieniach, w miejscach wilgotnych i zacienionych. Jest to jednak gatunek coraz rzadziej występującu w Polsce.

Gatunki podobne

Owocniki podsuszone można pomylić z gatunkami z rodzaju skórnik (Stereum), te jednak różnią się budową hymenoforu i grubością miąższu.

Wartość

Niejadalny ale i nie trujący. Niektóre źródła klasyfikują go jako gatunek jadalny. Jego żylasta konsystencja skutecznie jednak odstrasza od jego pozyskiwania.