Bolbitius vitellinus (Pers.) Fr. (1836)

Cechy makroskopowe

Kapelusz: w młodym wieku zazwyczaj barwy intensywnie żółtej, z wiekiem mocno blednący aż do barwy prawie zupełnie białej (gdy owocnik suchy); wilgotne kapelusze owocników starszych zazwyczaj przybierają barwę szarobrązową; brzeg kapelusza prześwitujący, sprawiający wrażenie prążkowanego, starszy dość często promieniście spękany; skórka mocno śluzowata.
Blaszki: wolne, średnio gęste; barwy od gliniastożółtawej do ochrawobrązowej.
Trzon: barwy bladożółtej, zazwyczaj cienki i długi i zarazem mocno łamliwy, rzadko masywniejszy, na całej długości oprószony delikatnymi włókienkami.
Miąższ: bardzo cienki, delikatny i kruchy, zarówno w kapeluszu jak i w trzonie; bez konkretnego smaku i zapachu.

Cechy mikroskopowe

Wysyp rdzawobrązowy. Zarodniki podłużnie elipsoidalne, gładkie, żółtobrązowe, 12-13 x 6-7 µm.

Występowanie

Pospolity, wyrastający od maja aż do pierwszych poważniejszych przymrozków. Występuje pojedynczo lub też w małych grupach. Lubi miejsca bogate w rozkładające się szczątki roślinne dobrze utrzymujące wilgoć. Niezbyt duży ale bardzo sympatyczny grzybek i nieco mnie irytuje jego polska nazwa, na którą według mnie wcale nie zasłużył. Na terenie Puszczy Knyszyńskiej występuje dość pospolicie ale przeważnie w siedliskach gdzie wyraźnie widać ludzką ingerencję. Najczęściej spotykam go w miejscach składowania drewna bogatych w jego szczątki, na butwiejących kupkach siana wywiezionych zimą jako karma dla zwierzyny leśnej oraz na łąkach okalajacych tereny leśne.

Gatunki podobne

Uwagi