Clavulina cristata (L.) J. Schröt.
goździeńczyk grzebieniasty
INNE POLSKIE NAZWY: płaskosz kolczysty (Jundziłł 1830); goździanka koralowata, kozia broda koralowa (Berdau 1876); goździeniec grzebieniasty; goździeniec koralowy (Błoński 1890);
Cechy makroskopowe
Owocnik: w kształcie drzewka lub krzaczka, wysokością dorasta maksymalnie do 8 cm, barwy białej lub popielatej; ramiona wyrastają z jednego trzonu, kilkakrotnie rozgałęziają się; wierzchołki odnóg zakończone drobnymi, licznymi ząbkami (wypustkami).
Miąższ: barwy białej, kruchy, bez wyraźnego zapachu; smak łagodny lub słabo gorzkawy.
Cechy mikroskopowe
Wysyp biały.
Zarodniki okrągłe do szeroko elipsoidalnych, gładkie, nieamyloidalne, 7-9 x 6-7.5 µm.
Występowanie
Wyrasta pospolicie w różnego typu lasach, nieraz bardzo gromadnie ale też i pojedynczo. Rośnie zarówno na ziemi jak i na rozkładającym się drewnie. Sezon na niego rozpoczyna się w drugiej połowie lata i trwa aż do późnej jesieni.
Mały, niepozorny ale często spotykany na terenie Puszczy Knyszyńskiej jak też i na pozostałym obszarze kraju. Dobrze widoczny z powodu swojej jasnej barwy, kontrastującej z ciemniejszym zabarwieniem ściółki leśnej.
Gatunki podobne
W zasadzie możliwość pomyłki istnieje pomiędzy nim a jeszcze dwoma gatunkami goździeńczyka. Pierwszy z nich to goździeńczyk popielaty (Clavulina cinerea) bardzo podobny pokrojem ale o zdecydowanie bardziej szarej barwie.Drugi to goździeńczyk pomarszczony (Clavulina rugosa) o barwie bardziej zbliżonej, bo białawej, ale zdecydowanie mniej lub wcale nie rozgałęziony, ewentualne może wytwarzać rozgałęzienia w kształcie rogowatym.
Wartość
W zasadzie gatunek jadalny, jednak ze względu na bardzo małe rozmiary oraz małą wartość (twardy miąższ), klasyfikuje się go do niejadalnych.Galeria zdjęć
Gatunek ujęty w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.
