Clitocybe squamulosa (Pers.) P. Kumm.
lejkówka łuseczkowata
Agaricus squamulosus Pers., Syn. meth. fung. (Göttingen) 2: 449 (1801) var. squamulosus
Clitocybe sinopicoides Peck, Bull. N.Y. St. Mus. 157: 80 (1911) [1910]
Clitocybe squamulosa var. montana H.E. Bigelow, Lloydia 31: 53 (1968)
Clitocybe squamulosa var. sicca H.E. Bigelow, Lloydia 31: 54 (1968)
Clitocybe squamulosa (Pers.) P. Kumm., Führ. Pilzk. (Zerbst): 123 (1871) var. squamulosa
Infundibulicybe sinopicoides (Peck) Harmaja, Ann. bot. fenn. 40(3): 217 (2003)
Infundibulicybe squamulosa (Pers.) Harmaja, Ann. bot. fenn. 40(3): 217 (2003)
Omphalia infundibuliformis var. squamulosa (Pers.) Quél., (1886)
INNE POLSKIE NAZWY: bedłka łuseczkowata (Błoński 1888);
Cechy makroskopowe
Kapelusz: barwy cielistoczerwonej, cynamonoczerwonej czasem z odcieniem brązowym, młode owocniki ubarwione bardziej jaskrawo, z wiekiem wyblakają; kształtu lejkowatego w zasadzie już od samego początku ich wzrostu, owal zazwyczaj regularny; brzeg dość długo ale tylko lekko podwinięty, u starszych owocników nieregularnie pofalowany, ostry, w niektórych przypadkach sprawiający wrażenie lekko karbowanego; powierzchnia jednolicie ubarwiona, matowa, pokryta niby łuseczkami (włókienkami).
Blaszki: barwy prawie białej, lekko kremowej, zbiegające na trzon, średnio gęste.
Trzon: barwy bardzo zbliżonej do kapelusza, zazwyczaj prosty, cylindryczny, pokryty na całej długości delikatnymi włokienkami; wyraźnie odcinający się kolorystycznie od blaszek.
Miąższ: biały; zapach mączny ale mało intensywny lub prawie niewyczuwalny; pod wpływem 10% roztworu KOH przebarwia się na kolor kasztanowaty, brązowy.
Cechy mikroskopowe
Wysyp biały, nieamyloidalny.
Zarodniki elipsoidalne z małym dziobkiem, o wymiarach 6-9(11) x 3-5(6,5) µm.
Występowanie
Spotykam ja zazwyczaj w miesiącach letnich. Pierwsze owocniki można spotkać już w maju i owocnikuje aż do października. Zazwyczaj rośnie w niezbyt licznych gromadkach liczących po kilka sztuk. Lubi raczej lasy iglaste. Spotykałem ją zarówno na glebach bardziej jałowych, jak i na butwiejących resztkach drewna pozostawionych przez służby leśne. W miejscach bardziej żyznych wytwarza owocniki masywniejsze. W celu możliwości porównania, w galeri (na dole strony) przedstawiłem owocniki z dwóch stanowisk.
Gatunki podobne
Najbardziej podobna do niej zabarwieniem jest lejkówka czerwonawa (Clitocybe sinopica). Posiada ona jednak znacznie bardziej intensywny zapach mączny.Podobna jest również lejkówka lejkowata (Clitocybe gibba). Ta jednak jest w stosunku do Clitocybe squamulosa znacznie jaśniej ubarwiona.
Wartość
Galeria zdjęć
Lokalizacja: Dwa stanowiska z terenu Puszczy Knyszyńskiej.
Stanowisko ujęte w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.
