Daedaleopsis confragosa (Bolton) J. Schröt.

Cechy makroskopowe

Owocniki: konsolowate, półkoliste, o wymiarach 4-10 x 8-22 cm, lekko wypukłe lub płaskie, u nasady często z niewielkim garbkiem, wyrastają zarówno pojedynczo jak i w grupach, zazwyczaj poukładane dachówkowato.
Powierzchnia: chropowata i pomarszczona, mniej lub bardziej strefowana, o kolorystyce dość zmiennej (biaława, orzechowa, ciemnoorzechowa, słomkowożółta, morelowa, kasztanowa), barwy z wiekiem płowieją.
Hymenofor: dość zmienny.
Pory: od prawie blaszkowatych do labiryntowatych, najczęściej jednak sprawiających wrażenie blaszek gęsto poprzerastanych poprzecznymi łącznikami, u owocników będących jeszcze w fazie wzrostu po uciśnięciu zmieniające barwę na czerwonawą lub czerwonobrązową; początkowo barwy białawej, z wiekiem szarzejącej.
Rurki: barwy kremowej lub brudnocielistej, z wiekiem rudawobrązowej, do 15 mm długości i dość cienkie, za młodu pokryte białawym nalotem.
Miąższ: dość cienki, do 10 mm u nasady, korkowaty ale zarazem skórzasty, z trudem rozrywający się, początkowo barwy białoorzechowej lub brudno cielistej z wiekiem ciemniejący i rudziejący: smak gorzkawy.

Cechy mikroskopowe

Wysyp biały.
Zarodniki o wymiarach (6)8-11 x 2-3 µm, cylindryczne, lekko wygięte, u podstawy zwężone i ostre, z 2-3 kroplami tłuszczu.

Występowanie

Bardzo pospolity gatunek jednoroczny, wyrastający najczęściej na martwym drewnie drzew liściastych, a szczególnie na wierzbie. Rzadziej na innych (brzoza, olsza, topola). Wyrasta również na drzewach jeszcze żywych ale zazwyczaj na mocno już osłabionych.

Gatunki podobne

Bardzo podobna, rzadko występująca, gmatwica trójbarwna (Daedaleopsis tricolor), wyróżnia się innymi barwami kapelusza oraz hymenoforem zazwyczaj w postaci blaszek dość często porozwidlanych, a jedynie tylko czasem, z rzadka połączonymi poprzecznymi łącznikami. Innym gatunkiem bardzo podobnym jest gmatwek dębowy (Daedalea quercina), wyrastający jedynie na drewnie dębowym u którego hymenofor po uciśnięciu nie zmienia barwy.
Z pozoru podobny blaszkowiec drobnozarodnikowy (Lenzites betulina), z łatwością jednak odróżniany po obejrzeniu hymenoforu (patrz zdjęcia porównawcze poniżej).

Wartość