Exidia plana Donk
kisielnica kędzierzawa
Exidia applanata Schwein., Transactions of the American Philosophical Society 4 (2): 185 (1832)
Exidia plicata Klotzsch, Fl. Regni Boruss.: t. 475 (1839)
Tremella nigra Bonord., Handbuch der allgemeinen Mykologie: 151 (1851)
Tremella cinerea Bonord., Handbuch der allgemeinen Mykologie: 151 (1851)
Exidia tenax Cooke, Grevillea 8 (46): 57 (1879)
Exidia neglecta J. Schröt., Pilze Schlesiens: 393 (1888)
Tremella faginea Britzelm., Botanisches Centralblatt 62 (10): 313, t. 760:29 (1895)
INNE POLSKIE NAZWY: kisielec brodawkowany (Błoński 1888); kisielec przypłaszczony (Błoński 1889);wypotek gruczołkowaty (Teodorowicz 1936); kisielec kędzierzawy (Wojewoda 1977);
Cechy makroskopowe
Gatunek ten wytwarza owocniki galaretowate, miękkie, bez wyraźnego zapachu i smaku. Poszczególne owocniki zazwyczaj są pozrastane z sobą tworząc powłoki pokrywające nawet znaczne powierzchnie.
Grubość powłoki zazwyczaj oscyluje w granicach 5 - 10 mm, rzadko więcej. Szerokość jest uzależniona od rodzaju substratu i może wynosić nawet do 30 cm a w indywidualnych przypadkach nawet znacznie więcej.
Owocniki wyschnięte tworzą na powierzchni drewna cienką, czarną i kruchą skorupę.
Górna powierzchnia (zarodnikonośna), jest mniej lub bardziej pofalowana, błyszcząca i delikatnie punktowana (cecha bardziej widoczna w powiększeniu - lupa).
Miąższ zazwyczaj barwy prawie czarnej, szaroczarnej. Spotyka się jednak, również owocniki mniej lub bardziej przezroczyste o barwie szarej, oliwkowej lub brązowawej.
Cechy mikroskopowe
Wysyp zarodników biały.
Zarodniki cylindryczne, wygięte, gładkie, bezbarwne, nieamyloidalne, (6)10-12(23) x (3.5)4-5(9) µm.
Występowanie
Gatunek bardzo pospolity na niżu, jak i również w dolnych partiach górskich. Owocniki wyrastaja na martwym drewnie drzew liściastych, zarówno stojącym jak i leżącym na ziemi, również pniach. Zasiedla zarówno drewno pozbawione kory jak i również wyrasta bezpośrednio na niej. Spotkać ją można przez cały rok, jednak zdecydowanie preferuje miesiące bardziej chłodne i wilgotne (zima-wiosna).
Bardzo rzadko, ponoć występuje również na substracie iglastym.
Gatunki podobne
Najbardziej podobny jest do niej kisielec smołowaty (Exidia pithya), ten jednak wyrasta tylko a drewnie świerkowym i ma owocniki bardziej cienkie, czarnogranatowe.Ze względu na zmieność kształtów, w pewnych przypadkach mogą wystąpić problemy z odróżnieniem jej od kisielnicy trzoneczkowej (Exidia truncata), wyrastającej również na drewnie drzew liściastych a w szczególności na dębie. Innym gatunkiem podobnym jest kisielnica drobna (Exidia badioumbrina), w stosunku do kisielnicy kędzierzawej nie wytwarzająca tak dorodnych owocników.
Wartość
Gatunek niejadalny.Galeria zdjęć
Gatunek ujęty jako częsty w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.
Lokalizacja: Okolice Ogrodniczek.
Siedlisko/Substrat: Śródpolne zadrzewienie, na złamanej gałęzi czeremchy.
