Fistulina hepatica (Schaeff.) With.

Cechy makroskopowe

Owocnik: początkowo poduchowaty, następnie łopatkowaty lub językowaty, ze zwężoną lecz krępą podstawą; dojrzały konsolowaty, długości dochodzącej do 10 cm i szerokości do 20 cm; grubością u podstawy zazwyczaj nie przekraczającą 6 cm; kształtem i barwą cały owocnik przypomina duży język.
Powierzchnia górna owocnika: początkowo bladoróżowa, brodawkowata i szorstka, zazwyczaj prawie sucha; u dojrzałych owocników pomarańczowoczerwona, krwistoczerwona lub purpurowobrązowa, promieniście pręgowana, nieco kleista, w czasie wilgotnej pogody nawet śluzowata,
Hymenofor: w postaci bardzo drobnych, początkowo białawych, następnie żółtawych, aż w końcu brązowordzawych, łatwo oddzielających się od siebie (niepozrastanych) rurek, w wieku dojrzałym średnicą dochodzących do 1 mm i długości 10 mm; pory koliste.
Miąższ: miękki, wyraźnie promieniście włóknisty , początkowo białawożółty, następnie od powierzchni stopniowo przebarwiający sie na winnoczerwono lub czerwonobrązowo, lecz o barwie niejednolitej, co widac dokładnie na przekroju.

Cechy mikroskopowe

Zarodniki jajowate, gładkie, bezbarwne, o wymiarach 4-6 x 3-4 µm.
Wysyp biały.

Występowanie

Gatunek rzadki. Jako saprofit i pasożyt wyrasta na żywym i martwym drewnie, przede wszystkim dębowym. Jako pasożyt nie jest groźny dla swego żywiciela. Owocniki pojawiąja się najczęściej jesienią, na starszych drzewach lub na martwym drewnie dębowym (pniaki, grube kloce).

Gatunki podobne

Wartość