Hygrocybe conica var. conica (Schaeff.) P. Kumm.

Cechy makroskopowe

Kapelusz: przeważnie o średnicy 2-4 cm, za młodu ostro stożkowaty, z wiekiem coraz bardziej rozpostarty ale zazwyczaj nadal zachowujący kształt stożka, barwy dość zmiennej, w zakresie od żółtej, poprzez pomarańczową, do intensywnie czerwonej (w znacznym uproszczeniu), czasem z odcieniem oliwkowym, w starszym wieku plamiący się na granatowo lub prawie czarno (fot. 08); powierzchnia promieniście włóknista, tłusto połyskująca; brzeg często porozrywany i niekiedy wystający poza granice blaszek.
Blaszki: podobnie jak kapelusz o barwie dość zmiennej, od prawie zupełnie białych, poprzez żółte, do pomarańczowych, szerokie, grube, rzadko ustawione, prawie wolne, miękkie i woskowate w dotyku, z licznymi miedzyblaszkami, często rozwidlone, jak również z poprzecznymi połączeniami; ostrza mniej lub bardziej faliste lub karbowane, niekiedy nieco ciemniejsze.
Trzon: o wymiarach 3-7 x 0.5-1 cm, walcowaty, zarówno równogruby jak też i lekko rozszejący się ku podstawie, zwykle bruzdowany, może być również poskręcany; podstawa biaława, zaokrąglona, z wiekiem przeważnie czerniejąca; powierzchnia zabarwiona na żółto lub czerwono, w miarę starzenia się blednie lub ciemnieje.
Miąższ: w kapeluszu żółty lub czerwonawy, poza tym biały, bez specjalnego zapachu i o łagodnym lub lekko gorzkawym, niezbyt przyjemnym smaku, uszkodzony lub pod wpływem wieku intensywnie czernieje..

Cechy mikroskopowe

Zarodniki elipsoidalne, gładkie, o wymiarach 9-11 x 6-7 µm.
Wysyp biały.

Występowanie

Niezbyt pospolity, ale dość częsty w stosunku do innych z tego rodzaju. Wyrasta latem i jesienią, na brzegach lasów, polanach śródleśnych, w zaroślach, ale też i w miejscach zupełnie niespodziewanych, jak obrzeża śmietnisk, murawy, itp.

Gatunki podobne

Wartość