Hypholoma sublateritium (Schaeff.) Quél.

łysiczka ceglasta

SYNONIMY: INNE POLSKIE NAZWY: bedłki ceglaste; opieńki olszowe gorzkie (Berdau 1876); maślanka (bedłka) ceglasta (Chełchowski 1898); ostrzępka ceglastawa (Teodorowicz 1933); płomiennica rozpostarta (Domański S. 1955);

Cechy makroskopowe

Kapelusz: dorastający do średnicy nawet 12 cm, na szczycie ceglastoczerwony, brzeg zdecydowanie jaśniejszy, z widocznymi szczególnie u owocników młodych resztkami osłony; powierzchnia gładka i sucha.
Blaszki: początkowo białawe, później oliwkowe aż do szarozielonych, gęste, przy trzonie zaokrąglone.
Trzon: z szybko zanikającym włóknistym pierścieniem, poniżej którego trzon przybiera barwę brunatną lub czerwonawą; powierzchnia włókienkowata: bardziej krępy niż u maślanki łagodnej i maślanki wiązkowej.
Miąższ: u młodych owocników prawie biały, póżniej żółtawy, bez zapachu i gorzkawym smaku.

Cechy mikroskopowe

Wysyp oliwkowopurpurowobrunatny.
Zarodniki elipsoidalne, gładkie, o wymiarach 6-7 x 3-4 µm.

Występowanie

Gatunek pospolity, wyrasta od lata do jesieni na drewnie drzew liściastych.

Gatunki podobne

Młode owocniki bardzo charakterystyczne, starsze mogą być podobne do innych z rodzaju Hypholoma.

Wartość

Aczkolwiek nie uznaje się go za trującego, to ze względu na gorzki smak, zdecydowanie niejadalny.

Galeria zdjęć

Gatunek ujęty jako pospolity na całym obszarze Puszczy Knyszyńskiej, w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.