Lactarius quietus (Fr.) Fr.

mleczaj miły

SYNONIMY: Agaricus quietus Fr., Syst. mycol. (Lundae) 1: 69 (1821)
Galorrheus quietus (Fr.) P. Kumm., Führ. Pilzk. (Zerbst): 126 (1871)
Lactarius quietus var. incanus Hesler & A.H. Sm., North American Species of Lactarius (Ann Arbor): 478 (1979)
Lactarius quietus (Fr.) Fr., Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 343 (1838) [1836-1838] var. quietus
Lactarius quietus var. unicolor Fr., Monogr. Hymenomyc. Suec. (Upsaliae) 2(2): 170 (1863)
Lactifluus quietus (Fr.) Kuntze, Revis. gen. pl. (Leipzig) 2: 856 (1891)

INNE POLSKIE NAZWY:
mleczaj dębowy (Wojewoda 2003); mleczaj łagodny (Błoński 1896);

Cechy makroskopowe

średnicy 3-8(10) cm, stopniowo rozpostarty z płytkim wgłębieniem, zwykle bez garbka; barwy stonowanej, nie jaskrawej, czerwonobrązowej z winnym odcieniem, rzadziej cynamonowoczerwonej, z koncentrycznymi, ciemniejszymi pręgami zanikającymi w starszym wieku, podczas suchej pogody nieco jaśniejszy; brzeg początkowo mocniej podwinięty, z wiekiem zaledwie podgiety, o nierównym zarysie, czasem delikatnie pofalowany; powierzchnia u owocników młodych lekko lepka, później sucha i matowa, ze słabo widocznymi kosmkami.

Cechy mikroskopowe
Wysyp zarodników bladożółtawy.
Zarodniki z kolcami połączonymi siateczką, 7-9 x 6.5-8 µm.

Występowanie
Gatunek pospolicie wyrastający od lata do jesieni w sąsiedztwie dębów.
Gatunki podobne
Łatwy do identyfikacji ze względu na występowanie wyłącznie pod dębami.
Podobnie ubarwieny jest mleczaj płowy (Lactarius helvus), występuje jednak w zupełnie innych siedliskach i ma intensywny korzenny zapach (maggi).
Wartość
Niejadalny z powodu nieprzyjemnego zapachu aczkolwiek przez niektórych zbierany.

Galeria zdjęć
Data: ---
Lokalizacja: Kilka zdjęć z Puszczy Knyszyńskiej. W obu przypadkach stary las mieszany z domieszka dębów.
Substrat:
Stanowisko ujęte w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.