Lycoperdon echinatum Pers.

Cechy makroskopowe

Owocniki: odwrotnie gruszkowate lub kulistawe, o krótkiej i zwężonej dolnej części; podstawa z pękiem białych, sznurowatych strzępek grzybni.
Egzoperydium: od jasnobrązowawego do ciemnobrązowego (umbra), pokryte długimi (kolce do 5 mm, ku podstawie coraz krótsze), gęstymi, ostrymi, klinowatymi i kanciastymi kolcami, na szczycie wygiętymi i stykającymi się ze sobą po kilka sztuk, nadając owocnikowi wygląd kosmatego; po opadnieciu kolców na powierzchni pozostaje siateczkowaty wzór wielokątnych areolek.
Endoperydium: u owocników młodych białe, stopniowo przebarwiające się na jasnokremowo, jasnobrązowo lub ochrowobrązowo, miekkie, papierowe; ujście zarodników powstaje na szczycie.
Podglebie: niewielkie, dość zwarte, o małych komorach, początkowo białe, następnie szarofioletowe, przechodzące w kolumellę.
Gleba: początkowo biała, poprzez szarofioletową, do czekoladowobrązowej.

Cechy mikroskopowe

Zarodniki w masie czerwonawobrązowe, kuliste, do 6 µm średnicy, nie hialinowe, grubo brodawkowane, z krótko ułamanymi sterygmami.
Włośnia elastyczna, rzadko rozgałęziona, względnie gruba, do 7 µm, o ścianie do 1 µm, z małymi jamkami, barwy brązowej.

Występowanie

Niezbyt częsty, znajdywany pojedynczo lub po kilka sztuk, częściej w lasach liściastych, ale też i w iglastych. Rozpowszechniony w Ameryce i Europie.

Gatunki podobne

Wartość