Macrolepiota excoriata (Schaeff.) Wasser

czubajka białotrzonowa

SYNONIMY: Index Fungorum

INNE POLSKIE NAZWY:
czubajka wyłuszczona (Chełchowski 1898); czubajka bezskórkowa (Błoński 1896); sowa (Hołownia 1959);

Cechy makroskopowe

zazwyczaj o średnicy 5-12 cm, powierzchnia kapelusza barwy jasnoochrowobrązowawej, mocno popękana, szczególnie na brzegu kapelusza, w miejscu pęknięć widoczny biały miąższ, centralny garbek raczej dobrze widoczny.

Miąższ – białawy, niezmienny, bez konkretnego smaku i zapachu.

Cechy mikroskopowe

Wysyp biały.

Występowanie

Gatunek dość rzadki, wyrastający od lata do jesieni w miejscach bardziej odsłoniętych, przeważnie na polach obok lasów.

Gatunki podobne

Nieco podobna czubajka beżowa (Macrolepiota mastoidea).
W niektórych przypadkach mogą wystąpić problemy z odróżnieniem jej od pieczareczki różowoblaszkowej (Leucoagaricus leucothites).

Wartość

Gatunek jadalny, ze względu jednak na niewielkie rozmiary oraz rzadkie występowanie, pod względem kulinarnym raczej bez znaczenia.

Galeria zdjęć

Data: 2011.08.25.
Lokalizacja: Trawiasty skraj lasu sosnowego, okolice Ogrodniczek.
Substrat: Owocnik sprawdzony mikroskopowo przez Błażeja Gierczyka.
Stanowisko ujęte w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.