Panus lepideus (Fr.) Corner
twardziak łuskowaty
Index Fungorum
INNE POLSKIE NAZWY:
bedłka łuszczkowata (Jundziłł 1830); skórzak łuszczkowaty (Błoński 1888); łyczak łuszczkowaty (Błoński 1889); łuszczak łuskowaty (Błoński 1896); łyczak łuskowaty (Zaleski 1948);
Cechy makroskopowe
zazwyczaj o średnicy od 5 do 12 cm, w sprzyjających warunkach sporadycznie spotyka się owocniki o wiekszych rozmiarach; barwy białawej, białawożółtawej, jasnobrązowej, zawsze z mniej lub bardziej widocznymi, promieniście ułożonymi ciemniejszymi łuseczkami, odstajacymi od powierzchni lub też do niej przylegającymi; brzeg gruby i długo podwinięty.
Miąższ – barwy białawej, mocno łykowaty i elastyczny, o smaku łagodnym i przyjemnym balsamicznym zapachu.
Cechy mikroskopowe
Wysyp zarodników biały.
Zarodniki elipsoidalne, gładkie, 10-15 x 4-5 µm.
Występowanie
Gatunek występujący dość często. Wyrasta od wczesnej wiosny na martwym drewnie drzew iglastych, w miejscach ciepłych i dobrze nasłonecznionych. Prawdopodobnie najchętniej wyrasta na drewnie modrzewiowym ale u mnie z powodu jego małej ilości, najczęściej spotykam go na sosnowych pniakach.
Gatunki podobne
Z gatunków podobnych należałoby w tym miejscu wymienić twardziaka lepkiego (Neolentinus adhaerens). Nie spotykałem go jednak jeszcze na terenie Puszczy Knyszyńskiej. Należy do gatunków znacznie rzadszych i osiąga znacznie mniejsze rozmiary. Poza tym różni się zamszowo-filcowatym kapeluszem, bez łusek.Innym gatunkiem podobnym jest twardziak tygrysi (Lentinus tigrinus)wyrastający na drewnie wierzb i topól, również rzadko wystepujący na terenie Polski północno-wschodniej.
Wartość
Gatunek nie trujący ale też i niejadalny, z powodu łykowtego miąższu..Galeria zdjęć
Lokalizacja: Kilka znalezisk z różnych okresów.
Substrat: Gatunek ujety jako pospokity, w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.
