Perenniporia medulla (Jacq.) Donk

Cechy makroskopowe

Miąższ – twardy i korkowaty.
Rurki: przyrastają warstwowo 2-4 mm rocznie; przyrosty na przekroju widoczne "gołym okiem " (fot. 06; 15; 20); młoda warstwa rurek biała, stopniowo żółknie, następnie coraz bardziej brązowieje
Pory: regularne, koliste, kanciaste lub nieco podłużne (ukośne); drobne, 0.1 - 0.3 mm średnicy.

Cechy mikroskopowe

Zarodniki szerokoelipsoidalne, lub odwrotnie jajowate, zazwyczaj z jednym końcem uciętym, o podwójnej błonie, niekiedy nawet słabo kanciaste.

Występowanie

Wystepuje w lasach, jak też i poza nimi na drewnie budowlanym. Wyrasta na substracie liściastym a szczególnie dębowym (Quercus).
Gatunek uważany w Polsce za rzadki a nawet narażony na wymarcie, z powodu coraz mniejszej ilości odpowiedniego substratu.
Na terenie Puszczy Knyszyńskiej w okolicach Supraśla dość często jeszcze spotykany. Zazwyczaj na starych pniach pozostałych po wyciętych dębach. Z roku na rok jednak jego populacja maleje ze względu na intensywną gospodarkę leśną. Wycinane są coraz młodsze drzewa a gatunek ten niestety potrzebuje do rozwoju odpowiednio masywnego substratu.

Gatunki podobne

Wartość