Phaeolepiota aurea (Matt.) Maire
aksamitka złota

INNE POLSKIE NAZWY:
aksamitka złota (Borowska & Skirgiełło in Garnweidner 1993);
Cechy makroskopowe
zazwyczaj o średnicy 5-15 cm, nie należą jednak do rzadkości owocniki o rozpiętości kapelusza sięgającej nawet 20-25 cm; kształtu początkowo półkolistego, następnie stożkowatego, wypukłego aż do prawie zupełnie płaskiego w stanie zejściowym; barwa złotożółta, żółtobrązowa, nieraz z pomarańczowym odcieniem; powierzchnia matowa, aksamitna, intensywnie oprószona bardzo drobnymi ziarenkami które po dotknieciu przylegają do rąk; brzeg ostry ze zwisającymi resztkami osłony.
Miąższ – białawy, z wiekiem nieco żółknący, w kapeluszu gruby, szczególnie w jego centralnej części; aromatyczny i przyjemny.
Cechy mikroskopowe
Wysyp zarodników ochrowo-rdzawo-brązowy. Zarodniki wrzecionowate, wygięte, powierzchnia szorstka (drobno brodawkowana), 9-12 x 4-5 µm.
Występowanie
Uwielbia miejsca wilgotne i bogate w szczątki organiczne. Często wyrasta w pokrzywach lub innych zaroślach. Jak podaje literatura lubi również miejsca ruderalne. Czasem wyrasta w parkach oraz na poboczach dróg.
Owocniki wyrastają zazwyczaj w grupach, czasem nawet bardzo licznych.
Okres jego wzrostu przypada od końca lata do późnej jesieni.
Gatunki podobne
Charakterystyczny wygląd, raczej uniemożliwia pomyłkę z jakimkolwiek innym gatunkiem.Wartość
Dobry grzyb jadalny, jednak ze względu na rzadkie występowanie, bez większego znaczenia, z punktu widzenia grzybiarzy.Galeria zdjęć
Lokalizacja: Wszystkie poniższe zdjecia przedstawiają owocniki rosnące na brzegu jez. Komosa, położonego w pobliżu miejscowości Ogrodniczki (woj. podlaskie, gm. Supraśl).
Substrat: Stanowisko mocne, owocnikowanie powtarza się corocznie od kilku lat.
Zdjęcia z 2010 roku.
Stanowisko zgłoszone do Krajowego Rejestru GREJ ID: 149148
Publikacja: Kujawa A., Gierczyk B. 2011a. Rejestr gatunków grzybów chronionych i zagrożonych w Polsce. Część V. Wykaz gatunków przyjętych do rejestru w roku 2009. Przegląd Przyrodniczy 22(4): 16-68
Zimą (2012/13) stanowisko zostało zniszczone (wyrąb lasu).
Stanowisko ujęte w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.
Archiwum obserwacji gatunku
| Data | Lokalizacja / Siedlisko | Notatka / Status |
|---|---|---|
| ID: 154660 z dn. 2009.10.25. (ATPOL: GC-11) | GREJ Około 0.5 km na wsch. od miejscowości Ciasne, pow. białostocki, woj. podlaskie.W znacznej odległości od lasu, typowe zarośla na nieużytkowanym terenie, na ziemi, kilka owocników tuż obok siebie. Ze wzgledu na występowanie w tym miejscu topinamburu, nagminnie buchtowane przez dziki. Publikacja: Kujawa A., Gierczyk B. 2012. Rejestr gatunków grzybów chronionych i zagrożonych w Polsce. Część VI. Wykaz gatunków przyjętych do rejestru w roku 2010. Przegląd Przyrodniczy 23(2): 3-59 Stanowisko ujęte w pracy zespołowej: Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.GREJ ID: 294688 z dn. 2016.10.23 (ATPOL: GC-12)Puszcza Knyszyńska, około 5 km na SE od Krasnego Lasu.Trawiasta polana w lesie, kilka owocników. | |








