Phellinus nigricans (Fr.) P. Karst.

Cechy makroskopowe

Brak danych

Cechy mikroskopowe

Gatunek ten wyróżnia się spośród innych mu podobnych, zarodnikami o zdecydowanie większych rozmiarach.

Występowanie

Ostatnie badania dowodzą, że "dobry" gatunek tego czyrenia wystepuje jedynie na brzozie. Jest to w Polsce gatunek bardzo rzadki o czym nie świadczą dane zawarte w Checklist of Polish larger Basidiomycetes - W. Wojewody z 2003 roku.
Nie dysponuje dokładnymi danymi stanowisk opisanych w tej pracy ale śmiem podejrzewać, że są tam ujęte w większości stanowiska czyreni znalezionych między innymi na bukach, które w świetle najświeższych danych najprawdopodobniej należą do gatunku Phellinus alni. Wynikało by z tego, że prawie wszystkie publikowane do tej pory (2013) stanowiska tego gatunku wymagaja rewizji.

Trudno wysuwać jakiekolwiek wnioski na podstawie dwóch znalezisk, ale warto zauważyć, że oba znaleziska pochodziły z żywych brzóz w dość jeszcze młodym wieku wobec tego nie widzę powodu dla którego ten gatunek jest tak rzadki, pomimo dostatku odpowiedniego substratu. Jedyne owocniki znalezione na juz martwej brzozie (rez. Jałówka) wydawały się być już raczej zejciowe czego dokładnie nie stwierdziłem ze względu na wysokie ich ulokowanie na pniu.

Gatunki podobne

Gatunek ten wydaje się być dość charaakterystyczny. Od razu rzuca się w oczy ciemna krusta z jasnym wąskim obrzeżem młodego przyrostu. Przyrosty roczne raczej dość cienkie w stosunku do innych konsolowatych przedstawicieli tego rodzaju.