Pholiota squarrosoides (Peck) Sacc., Syll. fung. (Abellini) 5: 750 (1887)

Cechy makroskopowe

Kapelusz: średnicy (2.5)3-7(11) cm, wypukły niekiedy z szerokim garbkiem, z wiekiem coraz bardziej rozpostarty, prawie do płaskiego; barwy białawej, czasem z odcieniem cynamonowym; brzeg długo pozostaje podwinięty, z dobrze widocznymi resztkami osłony przez co sprawia wrażenie wełnistego; powierzchnia lekko lepka lub sucha w zależności od pogody, pokryta wyraźnymi łuskami; łuski rozmieszczone dość nieregularnie, ku brzegowi kapelusza coraz rzadsze, barwy wyraźnie ciemniejszej od powierzchni kapelusza (ochrowej), pod łuskami w skórce kapelusza występuje galaretowata warstwa.
Blaszki: przyrośniete lub ostro wykrojone, dość gęste, umiarkowanie szerokie, początkowo barwy białej, z wiekiem coraz bardziej rdzawobrązowej, niekiedy rdzawo poplamione.
Trzon: o długości zazwyczaj od 5 do 10 cm, grubości 0.5-1,0 cm, nad pierścieniem gładki, poniżej pokryty wyraźnie odstającymi łuseczkami, początkowo o barwie zbliżonej do powierzchni trzonu (białawej), z wiekiem coraz bardziej rdzawobrązowej; pierścień szybko zanikający, wełnisty, białawy, słabo zauważalny, przylegający do trzonu.
Miąższ: dość gruby, białawy, raczej bardziej elastyczny niż kruchy, o nie wyróżniającym się smaku i zapachu.

Cechy mikroskopowe

Wysyp cynamonowobrązowy.
Zarodniki o wymiarach 4-5,5(6) x (2,5)3-3,5 µm, gładkie, od jajowatych do szeroko elipsoidalnych, w KOH bladocynamonowe.

Występowanie

Wyrasta latem i jesienią, na drewnie drzew liściastych, zazwyczaj w dość licznych skupiskach, rzadziej pojedynczo. Osobiście spotkałem na wierzbie ale ponoć występuje dość często na olszy.

Gatunki podobne

Wartość