Pleurotus pulmonarius (Fr.) Quél.

Cechy makroskopowe

o rozpiętości do 10 cm, z reguły jednak spotyka się nieco mniejsze, cienki; barwy białej, kremowej, lekko żółtawej, delikatnie szarej; stare owocniki, zejściowe, nabierają barwy żółtej.

Miąższ – cienki, o przyjemnym delikatnym zapachu, czasem delikatnie anyżkowy.

Cechy mikroskopowe

Wysyp biały z delikatnym fioletowym odcieniem.

Występowanie

Wyrasta w okresie letnim, w okresach bardziej wilgotnych, zazwyczaj na martwym drewnie drzew liściastych (więcej o występowaniu wspomniałem na początku strony, we wstępie).
Ten gatunek boczniaka, w przeciwieństwie do b. ostrygowatego preferuje wybitnie tereny gęsto zadrzewione, w związku z czym dość często występuje na terenie Puszczy Knyszyńskiej i jej obrzeżach. Uwielbia miejsca i okresy zasobne w wilgoć. Nie jest to jednak regułą, wielokrotnie spotykałem go na pniakach drzew liściastych również na obszarach bardziej suchych i piaszczystych. Warunkiem do jego wzrostu jest zachowanie odpowiedniej wilgoci przez substrat. Do jego rozpowszechnienia, w znacznej mierze przyczyniły się służby leśne, które pozyskując drewno liściaste, pozostawiają w lesie jego gałęzie. Na nich to właśnie najczęściej, znajduje ten gatunek doskonałe miejsce na siedlisko. Szczególnie ulubionym gatunkiem drewna jest topola, ale wystepuje również i na innych. Spotykałem go na wierzbie, dębie oraz brzozie. Bardzo często wyrasta na cienkich gałązkach zawieszonych nad ziemią, podatnych na wysuszenie i z tego powodu bardzo często ulega zasuszeniu. Wystepuje całe lato, aż do nastania okresów chłodniejszych.

Gatunki podobne

Wartość