Polyporus squamosus (Huds.) Fr.

Cechy makroskopowe

Miąższ – u owocników młodych soczysty i mięsisty, zwarty ale dośc miękki, w miarę starzenia się coraz bardziej korkowaty i suchy, kruchy; barwy od białawej do żółtawej; zapach przyjemny mączny (grzybowy); smak łagodny.

Cechy mikroskopowe

Zarodniki o wymiarach 10-14(16) x 4-5(6) µm, podłużnie eliptyczne, bezbarwne i gładkie.

Występowanie

W zasadzie gatunek uznawany za pospolity ale z tendencją do zanikania populacji, ze względu na brak odpowiedniego substratu. Pasożytuje na starych ale zazwyczaj jeszcze żywych drzewach liściastych, bardzo rzadko iglastych. Wyrasta od lata do jesieni, ale najczęściej w maju i czerwcu, wybierając żywicieli rosnących samotnie lub w niewielkich, świetlistych zadrzewieniach, rzadziej w głębi lasu.
Po opanowaniu żywiciela, wytwarza owocniki corocznie, nawet przez kilkadziesiąt lat, powoli powodując białą zgniliznę drewna, co w konsekwencji doprowadza do przedwczesnego obumarcia drzewa.
W zasadzie na terenie Puszczy Knyszyńskiej prawie nie wystepuje ale można ją spotkać na jej obrzeżach. Kilkakrotnie spotkałem ją na starych drzewach i pniakach w Supraślu oraz w Białymstoku. Ze względu jednak na wycinanie starych, chorych drzew, jej populacja z roku na rok zdecydowanie maleje. W miastach jej owocniki rzadko dorastają dojrzałego wieku ze względu na ich niszczenie przez ciekawskich.

Gatunki podobne

Przydatność do spożycia