Stropharia semiglobata (Batsch) Quél.
łysiczka łajnowa
INNE POLSKIE NAZWY: pierścieniak półkolisty (Błoński 1890); pierścieniak łajnowy (Chełchowski 1898);
Cechy makroskopowe
Kapelusz: o średnicy 1-4 cm, półkolisty, barwy piaskowej lub cytrynowożółtej; powierzchnia sucha.
Na zamieszczonych zdjęciach pokazałem również owocniki sterylne które bardzo długo zachowują barwę cytrynowożółtą, podczas gdy owocniki normalne, pod wpływem czasu zatracają swoje jaskrawe ubarwienie. Również ciemniejsze zabarwienie posiadają owocniki mocno wilgotne.
Blaszki: w młodym wieku barwy białawej, nastepnie przebarwiające się na purpurowobrunatnie, szeroko przyrośniete do trzonu.
Trzon: cienki i wysmukły, o wymiarach 4-11 x 0,2-0,6 cm; powierzchnia powyżej pierścienia gładka, poniżej drobno łuseczkowana, lepka aż do śluzowatej.
Pierścień: podobnie jak i łuseczki, przeważnie zanika już w bardzo młodym wieku.
Miąższ: barwy białawej, o łagodnym smaku i bez zapachu, w kapeluszu bardzo cienki.
Cechy mikroskopowe
Brak danych
Występowanie
Występuje pospolicie ale tylko w miejscach dobrze nawożonych naturalnym nawozem (łąki, pastwiska i inne miejsca), szczególnie na odchodach koni i krów, latem i jesienią.
Cechy mikroskopowe
Wysyp fioletowobrunatny.Zarodniki elipsoidalne, gładkie, o wymiarach 15-19 x 8-10 µm.
Gatunki podobne
W sumie gatunek dość łatwy do odróżnienia, nawet po cechach makroskopowych. W niektórych sytuacjach może być jednak mylony ze Stropharia coronilla, odróżniającą się wyraźnym, fioletowo paskowanym pierścieniem.Wartość
Niejadalna.Galeria zdjęć
Lokalizacja: Okolice Ogrodniczek.
Siedlisko / Substrat: Las sosnowy. Kupka końskiego łajna na leśnej drodze.
Wśród owocników jeden sterylny.
Gatunek określony mikroskopowo przez Błażeja Gierczyka.
Stanowisko ujęte w pracy zespołowej:
Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.
