Cortinarius delibutus Fr.

Cechy makroskopowe

Kapelusz: średnicy od 3 do 8 cm, półkolisty, dzwonkowaty, łukowaty do praktycznie płaskiego, w centrum czasem z tępym garbkiem zabarwionym delikatnie na brązowo, jednak zazwyczaj cały kapelusz zabarwiony jednolicie, cytrynowożółto lub ochrowo; skórka mocno śluzowata.
Blaszki: lekko zbiegające lub szeroko przyrośnięte; młode o wyraźnym zabarwieniu fioletowawym, z wiekiem cynamonowobrązowe; otrza blaszek nieregularnie karbowane.
Trzon: walcowaty, nieco rozszerzony w dolnej części; barwy białej, część górna niekiedy z fioletowawym odcieniem, szczególnie u owocników młodszych, z ochrowożółtymi resztkami osłony.
Miąższ: białawy, o słabym zapachu rzodkwi lub bezwonny.

Cechy mikroskopowe

Wysyp rdzawobrązowy.
Zarodniki 7.5-9/6.5-7µm.

Występowanie

Występuje dość często ale tylko na terenach wilgotnych, w lasach iglastych jak i mieszanych. Najczęściej pod świerkami, brzozami i bukami.
Wyrasta od sierpnia do końca września.

W Puszczy Knyszyńskiej, podobnie jak i w całym kraju, należy do gatunków rzadszych. Kilka stanowisk tego gatunku zlokalizowałem, nieopodal miejscowości Ogrodniczki (gm. Supraśl). Wystepuje tam na znacznym terenie ale tylko wzdłuż mokradeł z licznie wybijającymi w tym miejscu podziemnymi żródełkami. We wszystkich przypadkach były to obszary o dużej wilgotności podłoża i zasobne w szczątki organiczne. Jego siedliska pokrywają się dokładnie w tym rejonie, z również rzadkim gatunkiem zasłonaka, jakim jest Cortinarius violaceus. Z racji tego, że ich stanowiska pokrywają się, podobnie jak okres wyrastania, to często spotykam je rosnące jednocześnie.

Gatunki podobne

Wartość