Entoloma alcedicolor Arnolds & Noordel.

Cechy makroskopowe

Kapelusz: o średnicy do 20 mm, kształtu wypukłego, z lekko podwiniętym brzegiem, barwy niebieskiej z metalicznym połyskiem, szczególnie wyraźnym u owocników lekko podsuszonych, delikatnie promieniście prążkowany, barwa owocników starszych nieco ciemniejsza (granatowa).
Blaszki: w zasadzie koloru białego ale u starszych owocników z delikatnym różowym odcieniem, średnio gęste, delikatnie pofalowane; ostrze nierówne (nieregularnie ząbkowane/postrzępione).
Trzon:, podobnie jak kapelusz o niebieskim zabarwieniu ale już bez metalicznego połysku, wzdłużnie włókienkowaty na całej powierzchni, delikatnie rozszerzający sie ku podstawie która u części owocników była znacznie poszerzona i oprószona delikatnymi, białymi strzępkami grzybni.

Cechy mikroskopowe

Zarodniki (7.0-) 7.5-8.5 x 6.0-7.5 (-8.0) µm.
Powyżej podane wymiary pochodzą ze znaleziska z Holandii. Osobiście swoich nie mierzyłem ale z relacji B. Gierczyka wynika, że mieszczą się w podanym zakresie ale też i niektórych przypadkach przekraczają podany poniżej rozmiar (do 9,5-10,0 µm). To wcale nie zaprzecza przynależności tych grzybków do w/w gatunku. Nie możemy opierać się tylko, na jednym znalezisku. Dopiero porównanie cech mikroskopowych z kilku stanowisk (znalezisk), może dać w miarę dokładny i wiarygodny ich zarys.

Występowanie

W tym konkretnym przypadku, był to las mieszany a te rosły w pobliżu świerków, na ściółce z domieszką próchnicy ze zmurszałego pniaka (prawdopodobnie świerkowy).

Gatunki podobne

Wartość

Uwagi

Grzyby znalezione w dniu 2011.09.18 na terenie Puszczy Knyszyńskiej w lasach pomiędzy Supraślem a Ogrodniczkami, uroczysko Żurawka (Żuraw).
W sumie były cztery owocniki. Od dłuższego jednak czasu panowała susza i w dobrym stanie zachowały się tylko dwa. Jeden młodszy który jeszcze nie poddał sie i nadal wyglądał na dobrze rozwijający się. Drugi już starszy i dojrzały z oznakami lekkiego podsuszenia. Dwa pozostałe, zupełnie już wyschnięte i wygladające na całkowicie nierozwinięte. Trudno dokładnie określić substarat na jakim wyrastały. W zasadzie rosły tuż obok zbutwiałego i rozsypującego się pniaka (pochodzenie trudne do określenia, chociaż mógłbym przypuszczać, że najprawdopodobniej należał kiedyś do świerka). Próchno rozsypane naokoło więc również trudno określić, czy na nim, czy też bezpośrednio na ściółce. Gleba raczej o wysokim zakwaszeniu.
Rozpoznanie nie do końca pewne więc przytoczę w tym miejscu wypowiedź Błażeja Gierczyka, badającego te grzyby pod mikrooskopem (wątek z Bio-Forum - link na dole strony):
----------------------------------------
"Cechy charakterystyczne:
- komórki skórki kapelusza szerokie, do 20-25 um szerokości;
- pigment w formie ziaren w skórce kapelusza;
- sprzążki obecne we wszystkich tkankach;
- podstawki 4-zarodnikowe;
- zarodniki izodiametryczne, dość duże (do 9,5-10 um) ze słabo wyrażoną kanciastością;
- brak cystyd.
I moje wątpliwości (jedyne) budzą cystydy. Owocniki Mirka są prawie sterylne, w preparatach walają się nieliczne zarodniki i na blaszkach brak prawie podstawek. W efekcie trudno jest wyrokować, czy to co buduje ostrze blaszki, to takie marne, niewydatne cystydy, czy tylko bazydiole. "
----------------------------------------
Aby rozwiać wszelkie wątpliwości i uzyskać 100% pewność co do rozpoznania, należałoby znależć ponownie owocniki i jeszcze raz przeanalizować ich cechy.