Exidia cartilaginea S. Lundell & Neuhoff

Cechy makroskopowe

Tworzy owocniki o galaretowatej konsystencji, kształtem przypominające siedzące na drewnie bułeczki o pofalowanej powierzchni. Średnica ich waha się od 0.5 do 3.0 cm. W miarę wzrostu owocniki zlewają się z sobą pokrywając w tej sposób znaczną powierzchnię. Do substratu poszczególne owocniki przyrastają tylko w jednym miejscu, przeważnie centralną częścią owocnika. Owocniki młode od prawie przezroczystych (z reguły nieco mętne), do białawych i w tym stadium wzrostu są miękkie. Z wiekiem twardnieją, osiągając konsystencję chrząstki, a barwą upodobniając się do bursztynu.

Cechy mikroskopowe

Zarodniki cylindryczne, o wymiarach 10-13x3,5-5 µm.

Występowanie

Gatunek rzadki, w Czechach na Czerwonej Liście Gatunków Zagrożonych. Występuje w Europie, w Ameryce nie stwierdzono. Wyrasta zazwyczaj w okresie chłodniejszym (listopad-marzec), na drewnie drzew liściastych, bardzo często na gałęziach leżących na ziemi. Stwierdzono występowanie na drewnie lipy, brzozy, dębu, grabu i buka. Dość często ich owocniki potrafią zajmować znaczną powierzchnię podłoża. Prawdopodobnie istnieje możliwość występowania również na drewnie drzew iglastych, aczkolwiek bardzo rzadko. W zachodniej części Puszczy Knyszyńskiej (okolice Supraśla) gatunek dość często spotykany, szczególnie w okresie jesiennym, zazwyczaj na lipie i grabie.

Gatunki podobne

W sumie gatunek dość charakterystyczny jeśli chodzi o owocniki dojrzałe i typowe. Owocniki młode mogą być mylone z młodymi owocnikami kisielnicy kędzierzawej (Exidia plana), które w początkowym stadium wzrostu również są prawie przezroczyste, oraz z kisielnicą przezroczystą (Exidia nucleata), która jasną barwę zachowuje przez cały okres wzrostu. Owocniki nie wybarwione moga być mylone z E. thuretiana oraz z E. villosa.

Wartość

Gatunek niejadalny.