Flammulina velutipes (Curtis) Singer

Cechy makroskopowe

Kapelusz: średnicy do 5 cm, za młodu kształtu wypukłego, później płaskiego; brzeg długo delikatnie podwinięty a u starszych owocników pofalowany, zazwyczaj zdecydowanie jaśniejszy a u wilgotnych owocników delikatnie prześwitujący; barwy żółtopomarańczowej, pomarańczowej lub żółtobrązowej; powierzchnia lepka a u owocników mokrych śluzowata.
Blaszki: bladokremowe do bladożółtych, rzadkie.
Trzon: przeważnie równogruby i cylindryczny; początkowo barwy żółtawej, z wiekiem coraz bardziej od dołu brązowiejący; powierzchnia pokryta delikatnymi, jedwabistymi włoskami dzięki którym sprawia wrażenie aksamitnej.
Miąższ: barwy białawej, niekiedy z odcieniem żółtawym lub kremowym, w trzonie łykowaty; zapach dość przyjemny, trudny do określenia ale bardzo charakterystyczny.

Cechy mikroskopowe

Wysyp biały, kremowobiały do jasnożółtego.
Zarodniki elipsoidalne do prawie cylindrycznych, gładkie bez pory rostkowej, bezbarwne, (6)8 - 9(11) x (3)4.5 - 6 µm.

Występowanie

Gatunek występujący pospolicie. Rośnie od późnej jesieni aż do wczesnej wiosny. Nie boi się mrozów. Szczególnie masowo pokazuje się w listopadzie i w grudniu. Zimą jedynie przy dłuższych okresach bezmroźnych oraz sporadycznie wiosną.
Zazwyczaj rośnie gromadnie, wyrastając w wiązkach lub też pojedynczo.
Gatunek pospolicie występujący na terenie Polski północno-wschodniej ale nie w głębi terenów lesistych. Najczęściej spotkać go możemy nad brzegami zbiorników wodnych gdzie wystepuje wierzba. Nie oznacza to jednak, że nie rośnie na innych gatunkach drzew. Spotykam je u siebie również często na pniach topoli.

Gatunki podobne

Wartość