Lactarius bertillonii (Neuhoff ex Z. Schaef.) Verbeken

Cechy makroskopowe

10-20 cm, początkowo wypukły lub płaskowypukły, zazwyczaj już w bardzo młodym wieku wyraźnie, centralnie zapadnięty; brzeg mocno i długo podwinięty, nawet w starszym wieku częściowo takim pozostaje; powierzchnia kapelusza biała, z ochrowymi plamami, delikatnie omszona, matowa, w czasie suchej i słonecznej pogody pęka na drobne poletka.

Miąższ – niezmienny, biały, jędrny i gruby, o przyjemnym, słodkawym zapachu.
Mleczko: białe, bardzo wolno słabo żółknące, po oddzieleniu od miąższu natychmiast mocno palące.
Pod wpływem KOH zmienia barwę w zakresie od żółtej do czerwonopomarańczowej.

Cechy mikroskopowe

Wysyp zarodników biały.
Zarodniki jajowate, z delikatnym urzeźbieniem nie tworzącym siateczki.
(7) 7,4 - 8,2 (8,7) x (5,4) 5,7 - 6,4 (6,7) µm
Cheliocystydy liczne na ostrzu blaszek, podobne do makrocystyd, wrzecionowate lub mniejsze, 35-70 x 5-8 µm.
Podstawki 57-73 x 8-11 µm.

Występowanie

Wyrasta od lata do jesieni, w lasach liściastych i mieszanych, niezbyt częsty ale częstszy niż się uważą, przez większość osób nie odróżniany od innych, białych gatunków z tego rodzaju.
Przeważnie wyrasta w grupach ale nie tak licznych jak mleczaj biel, zazwyczaj nie większych niż kilka sztuk. Większość owocników spotykałem w miejscach prześwietlonych, często są to rzadko uczęszczane, pobocza dróg leśnych.
Na terenie Puszczy Knyszyńskiej zazwyczaj występuje dość często już w lipcu, razem z pojawiającym się w tym okresie mleczajem bielem.

Gatunki podobne

Wartość