Lactarius piperatus (L.) Pers.
mleczaj biel
Agaricus piperatus Scop., Fl. carniol., Edn 2 (Wien) 2: 449 (1772)
Agaricus piperatus var. lactescens Alb. & Schwein., Consp. fung. (Leipzig): 208 (1805)
Agaricus piperatus L., Sp. pl. 2: 1173 (1753) var. piperatus
Galorrheus piperatus (Scop.) P. Kumm., Führ. Pilzk. (Zerbst): 128 (1871)
Lactarius piperatus (L.) Pers., Tent. disp. meth. fung. (Lipsiae): 64 (1797) f. piperatus
Lactarius piperatus var. amarus Gillet, Hyménomycetes (Alençon): 216 (1876) [1878]
Lactarius piperatus (L.) Pers., Tent. disp. meth. fung. (Lipsiae): 64 (1797) var. piperatus
Lactifluus piperatus (L.) Roussel, (1806)
INNE POLSKIE NAZWY:
bedłka mleczaj (Jundziłł 1830); biel; chrząstka; krowiak biały(Berdau 1876); mleczaj biały (Błoński 1889);
Cechy makroskopowe
średnicy 5-15(20) cm; początkowo wypukły, następnie rozpostarty, wklęśniety; barwy białej przechodzącej z wiekiem w szarawobiałą, w części centralnej w starszym wieku nieco rudawa; powierzchnia od sucha i gładka, wczasie suszy pękająca na drobne poletka; brzeg długo podwinięty, w starszym wieku rozpostarty i ostry.
Miąższ – biały, w miarę starzenia się nieznacznie żółknący, gruby i jędrny; zapach słaby nieokreślony: smak palący.
Mleczko: białe obfite, z czasem nieznacznie żółknące, mocno piekące.
Cechy mikroskopowe
Wysyp biały.
Zarodniki szerokoelipsoidalne, drobno brodawkowane, o wymiarach 8-9 x 5.5-7 µm.
Występowanie
Gatunek pospolity, wyrastający latem i jesienią w lasach zarówno liściastych jak też i mieszanych. Spotyka sie owocniki pojedyncze ale częściej rosnące w grupach, liczących po kilka a nawet kilkadziesiąt sztuk.
Gatunki podobne
W zasadzie wszystkie mleczaje o białej lub podobnej barwie, a spośród nich:- mleczaj chrząstka (Lactarius vellereus), ma rzadziej ustawione blaszki, nieco bardziej kruchy miąższ i zazwyczaj masowo pokazuje się nieco później.
- mleczaj piekący (Lactarius bertillonii) - występujący w tym samym czasie i miejscach, jednak o blaszkach zdecydowanie rzadszych.
Wartość
W Polsce w zasadzie uznawany za gatunek niejadalny, ze względu na swój piekący smak.Przez niektórych jednak zbierany i po odpowiedniej obróbce konsumowany. Bardziej pod tym względem popularny w Polsce północno-wschodniej.
W dalekiej Rosji pozyskiwany w większym stopniu, spożywany po uprzednim ukiszeniu.
Galeria zdjęć
Lokalizacja: Gatunek ujety jako pospolity, w pracy zespołowej:
Substrat: Grzyby Puszczy Knyszyńskiej - Anna Kujawa, Błażej Gierczyk, Mirosław Gryc, Marek Wołkowycki - 2019 rok.
